وَبِهِ قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ السَّهْمِيُّ، ثَنَا فَائِدٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا أَصْبَحَ قَالَ: «أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ وَالْكِبْرِيَاءُ وَالْعَظَمَةُ وَالْخَلْقُ وَاللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَمَا سَكَنَ فِيهِمَا لِلَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، اللَّهُمَّ اجْعَلْ هَذَا النَّهَارَ أَوَّلَهُ صَلَاحًا وَأَوْسَطَهُ فَلَاحًا وَآخِرَهُ نَجَاحًا، وَأَسْأَلُكَ خَيْرَ الدُّنْيَا وَخَيْرَ الْآخِرَةِ».
Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ tongga chiqqanlarida: «Tongga chiqdik va mulk, kibriyo, azamat, xalq, kecha va kunduz hamda ularda sokin boʻlgan narsalar sherigi yoʻq yolgʻiz Alloh uchun boʻlgan holda tongga chiqdi. Allohim, bu kunning avvalini solihlik, oʻrtasini najot, oxirini muvaffaqiyat qilgin. Sendan dunyoning yaxshiligini va oxiratning yaxshiligini soʻrayman», der edilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ тонгга чиққанларида: «Тонгга чиқдик ва мулк, кибриё, азамат, халқ, кеча ва кундуз ҳамда уларда сокин бўлган нарсалар шериги йўқ ёлғиз Аллоҳ учун бўлган ҳолда тонгга чиқди. Аллоҳим, бу куннинг аввалини солиҳлик, ўртасини нажот, охирини муваффақият қилгин. Сендан дунёнинг яхшилигини ва охиратнинг яхшилигини сўрайман», дер эдилар.