حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، قَالَ عَاصِمٌ: وَقَدْ كَانَ رَأَى النَّبِيَّ ﷺ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا خَرَجَ فِي سَفَرٍ قَالَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ، وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ، وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ، وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ» وَإِذَا رَجَعَ قَالَ مِثْلَهَا، إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ: «وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ» يَبْدَأُ بِالْأَهْلِ
Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Osim aytdi: u Paygʻambar ﷺni koʻrgan edi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar: «Allohim, safarning mashaqqatidan, qaytishdagi gʻam-alamdan, izzatdan soʻng xorlikka tushib qolishdan, mazlumning duosidan hamda molim va ahlimda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh soʻrayman», derdilar. Qaytganlarida ham shuning oʻxshashini aytar, faqat: «ahlim va molimda yomon manzarani koʻrishdan», deb ahlni oldin zikr qilar edilar.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Осим айтди: у Пайғамбар ﷺни кўрган эди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар: «Аллоҳим, сафарнинг машаққатидан, қайтишдаги ғам-аламдан, иззатдан сўнг хорликка тушиб қолишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда молим ва аҳлимда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ сўрайман», дердилар. Қайтганларида ҳам шунинг ўхшашини айтар, фақат: «аҳлим ва молимда ёмон манзарани кўришдан», деб аҳлни олдин зикр қилар эдилар.