حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ رضى الله عنه قَالَ: كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ أُتِيَ بِجَنَازَةٍ، فَقَالُوا: صَلِّ عَلَيْهَا. فَقَالَ: «هَلْ عَلَيْهِ دَيْنٌ؟». قَالُوا: لاَ. قَالَ: «فَهَلْ تَرَكَ شَيْئًا؟». قَالُوا: لاَ. فَصَلَّى عَلَيْهِ. ثُمَّ أُتِيَ بِجَنَازَةٍ أُخْرَى، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلِّ عَلَيْهَا. قَالَ: «هَلْ عَلَيْهِ دَيْنٌ؟». قِيلَ: نَعَمْ. قَالَ: «فَهَلْ تَرَكَ شَيْئًا؟». قَالُوا: ثَلاَثَةَ دَنَانِيرَ. فَصَلَّى عَلَيْهَا. ثُمَّ أُتِيَ بِالثَّالِثَةِ، فَقَالُوا: صَلِّ عَلَيْهَا. قَالَ: «هَلْ تَرَكَ شَيْئًا؟». قَالُوا: لاَ. قَالَ: «فَهَلْ عَلَيْهِ دَيْنٌ؟». قَالُوا: ثَلاَثَةُ دَنَانِيرَ. قَالَ: «صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ». قَالَ أَبُو قَتَادَةَ: صَلِّ عَلَيْهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَعَلَيَّ دَيْنُهُ. فَصَلَّى عَلَيْهِ.
Salama ibn Akvaʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta biz Paygʻambar ﷺ bilan oʻtirgan paytimizda, bir (janoza) oʻlik keltirildi. (Odamlar) Paygʻambar ﷺ dan — unga janoza namozini oʻqib berishni — soʻradi. U zot: «Uning qarzi bormi?» — dedilar. Odamlar ‹yoʻq› (deb javob berdi). U zot: «U biror mol qoldirdimi?» — dedilar. Ular: «Yoʻq», — dedi. Bas, u zot uning janoza namozini oʻqidi. Soʻng boshqa bir oʻlik keltirildi va odamlar: «Yo Rasululloh, uning janoza namozini oʻqib bering», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uning qarzi bormi?» — dedilar. Ular: «Ha», — dedi. U zot: «U biror mol qoldirdimi?» — dedilar. Ular: «Uch dinor», — dedi. Bas, u zot uning namozini oʻqidi. Soʻng uchinchi oʻlik keltirildi va odamlar: «Uning janoza namozini oʻqib bering», — dedi. U zot: «U biror mol qoldirdimi?» — dedilar. Ular: «Yoʻq», — dedi. U zot: «Uning qarzi bormi?» — dedilar. Ular: «(Ha,) uch dinor», — dedi. U zot (namoz oʻqishni rad etib): «Oʻz doʻstingizning (janoza) namozini (oʻzlaringiz) oʻqinglar», — dedilar. Abu Qatoda: «Yo Rasululloh, uning janoza namozini oʻqib bering, men uning qarzini toʻlayman», — dedi. Bas, u zot uning namozini oʻqidi.Салама ибн Акваъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта биз Пайғамбар ﷺ билан ўтирган пайтимизда, бир (жаноза) ўлик келтирилди. (Одамлар) Пайғамбар ﷺ дан — унга жаноза намозини ўқиб беришни — сўради. У зот: «Унинг қарзи борми?» — дедилар. Одамлар ‹йўқ› (деб жавоб берди). У зот: «У бирор мол қолдирдими?» — дедилар. Улар: «Йўқ», — деди. Бас, у зот унинг жаноза намозини ўқиди. Сўнг бошқа бир ўлик келтирилди ва одамлар: «Ё Расулуллоҳ, унинг жаноза намозини ўқиб беринг», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Унинг қарзи борми?» — дедилар. Улар: «Ҳа», — деди. У зот: «У бирор мол қолдирдими?» — дедилар. Улар: «Уч динор», — деди. Бас, у зот унинг намозини ўқиди. Сўнг учинчи ўлик келтирилди ва одамлар: «Унинг жаноза намозини ўқиб беринг», — деди. У зот: «У бирор мол қолдирдими?» — дедилар. Улар: «Йўқ», — деди. У зот: «Унинг қарзи борми?» — дедилар. Улар: «(Ҳа,) уч динор», — деди. У зот (намоз ўқишни рад этиб): «Ўз дўстингизнинг (жаноза) намозини (ўзларингиз) ўқинглар», — дедилар. Абу Қатода: «Ё Расулуллоҳ, унинг жаноза намозини ўқиб беринг, мен унинг қарзини тўлайман», — деди. Бас, у зот унинг намозини ўқиди.