Talha ibn Abdulloh ibn Avf (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Ibn Abbos bir janoza ustida namoz oʻqib, Fotihatul-kitobni oʻqidi. Men unga (bu haqda) gapirdim. Shunda u: «Albatta, bu sunnatdandir», yoki «sunnatning kamolidandir», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Nabiy ﷺ ashoblari va boshqalardan boʻlgan baʼzi ahli ilm shu (hadis) asosida amal qilib, birinchi takbirdan soʻng Fotihatul-kitob oʻqilishini ixtiyor qiladilar. Bu Shofiʼiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Baʼzi ahli ilm esa: «Janoza namozida (Qurʼon) oʻqilmaydi, u faqat Allohga sano aytish, Nabiy ﷺga salovot va oʻlik uchun duodir», dedilar. Bu Savriy va Kufa ahlidan boshqalarning soʻzidir.Талҳа ибн Абдуллоҳ ибн Авф (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Ибн Аббос бир жаноза устида намоз ўқиб, Фотиҳатул-китобни ўқиди. Мен унга (бу ҳақда) гапирдим. Шунда у: «Албатта, бу суннатдандир», ёки «суннатнинг камолидандир», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий ﷺ ашоблари ва бошқалардан бўлган баъзи аҳли илм шу (ҳадис) асосида амал қилиб, биринчи такбирдан сўнг Фотиҳатул-китоб ўқилишини ихтиёр қиладилар. Бу Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзи аҳли илм эса: «Жаноза намозида (Қуръон) ўқилмайди, у фақат Аллоҳга сано айтиш, Набий ﷺга саловот ва ўлик учун дуодир», дедилар. Бу Саврий ва Куфа аҳлидан бошқаларнинг сўзидир.