حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ حَضْرَمَوْتَ وَرَجُلٌ مِنْ كِنْدَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا غَلَبَنِي عَلَى أَرْضٍ لِي . فَقَالَ الْكِنْدِيُّ هِيَ أَرْضِي وَفِي يَدِي لَيْسَ لَهُ فِيهَا حَقٌّ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْحَضْرَمِيِّ " أَلَكَ بَيِّنَةٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَلَكَ يَمِينُهُ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الرَّجُلَ فَاجِرٌ لاَ يُبَالِي عَلَى مَا حَلَفَ عَلَيْهِ وَلَيْسَ يَتَوَرَّعُ مِنْ شَيْءٍ . قَالَ " لَيْسَ لَكَ مِنْهُ إِلاَّ ذَلِكَ " . قَالَ فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ لِيَحْلِفَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا أَدْبَرَ " لَئِنْ حَلَفَ عَلَى مَالِكَ لِيَأْكُلَهُ ظُلْمًا لَيَلْقَيَنَّ اللَّهَ وَهُوَ عَنْهُ مُعْرِضٌ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَالأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hazramavtlik bir kishi bilan kindalik bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelishdi. Hazramaviy: «Ey Allohning Rasuli, bu kishi mening yerimni gʻasb qilib oldi», dedi. Kindiy esa: «U mening yerim, qoʻlimda turibdi, uning unda haqqi yoʻq», dedi. Shunda Nabiy ﷺ hazramiyga: «Sening daliling bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. (Nabiy ﷺ): «Unda senga uning qasami (tegishli)», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, bu kishi fojir odam, nimaga qasam ichishidan parvo qilmaydi va hech narsadan tortinmaydi», dedi. (Nabiy ﷺ): «Sen uchun undan faqat shu (qasam)gina bor», dedilar. (Kindiy) unga qasam ichish uchun ketganda, u orqa oʻgirgach, Rasululloh ﷺ: «Agar u sening molingni nohaq yeb ketish uchun qasam ichgan boʻlsa, albatta, u Allohning huzuriga Alloh undan yuz oʻgirgan holatda boradi», dedilar. Abu Iso aytdi: Voil ibn Hujrning hadisi hasan sahihdir.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳазрамавтлик бир киши билан киндалик бир киши Набий ﷺ ҳузурига келишди. Ҳазрамавий: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу киши менинг еримни ғасб қилиб олди», деди. Киндий эса: «У менинг ерим, қўлимда турибди, унинг унда ҳаққи йўқ», деди. Шунда Набий ﷺ ҳазрамийга: «Сенинг далилинг борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. (Набий ﷺ): «Унда сенга унинг қасами (тегишли)», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу киши фожир одам, нимага қасам ичишидан парво қилмайди ва ҳеч нарсадан тортинмайди», деди. (Набий ﷺ): «Сен учун ундан фақат шу (қасам)гина бор», дедилар. (Киндий) унга қасам ичиш учун кетганда, у орқа ўгиргач, Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у сенинг молингни ноҳақ еб кетиш учун қасам ичган бўлса, албатта, у Аллоҳнинг ҳузурига Аллоҳ ундан юз ўгирган ҳолатда боради», дедилар. Абу Исо айтди: Воил ибн Ҳужрнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир.