حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَتْهُ عَمْرَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْطَعُ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ مَرْفُوعًا وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ مَوْقُوفًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ chorak dinor va undan ortigʻi (oʻgʻirlangani) uchun (qoʻlni) kesar edilar. Abu Iso aytdi: Oisha hadisi hasan sahih hadisdir. Bu hadis Amradan, u Oishadan bir necha tariqda marfuʼ (Nabiyga yetkazilgan) holda rivoyat qilingan. Baʼzilari uni Amradan, u Oishadan mavquf (sahobada toʻxtagan) holda rivoyat qilganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ чорак динор ва ундан ортиғи (ўғирлангани) учун (қўлни) кесар эдилар. Абу Исо айтди: Оиша ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу ҳадис Амрадан, у Оишадан бир неча тариқда марфуъ (Набийга етказилган) ҳолда ривоят қилинган. Баъзилари уни Амрадан, у Оишадан мавқуф (саҳобада тўхтаган) ҳолда ривоят қилганлар.