حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ كِدَامِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي كِبَاشٍ، قَالَ جَلَبْتُ غَنَمًا جُذْعَانًا إِلَى الْمَدِينَةِ فَكَسَدَتْ عَلَىَّ فَلَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " نِعْمَ - أَوْ نِعْمَتِ - الأُضْحِيَةُ الْجَذَعُ مِنَ الضَّأْنِ " . قَالَ فَانْتَهَبَهُ النَّاسُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَأُمِّ بِلاَلٍ ابْنَةِ هِلاَلٍ عَنْ أَبِيهَا وَجَابِرٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مَوْقُوفًا . وَعُثْمَانُ بْنُ وَاقِدٍ هُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الْجَذَعَ مِنَ الضَّأْنِ يُجْزِئُ فِي الأُضْحِيَةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Abu Kiboshning aytishicha, u: «Men Madinaga yosh qoʻylarni (jazaa) keltirdim, ammo ular savdosiz qoldi. Soʻng Abu Hurayrani uchratib, undan (bu haqda) soʻradim. U: ‹Men Rasululloh ﷺning: ‹Qoʻyning jazaasi (bir yoshga toʻlmagan tovligʻi) qanday yaxshi qurbonlikdir!› deganlarini eshitganman›, dedi. (Abu Kibosh) aytdi: Shunda odamlar uni talashib oldilar», dedi. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan gʻaribdir. Bu Abu Hurayradan mavquf holda ham rivoyat qilingan. Usmon ibn Voqid — u Muhammad ibn Ziyod ibn Abdulloh ibn Umar ibn al-Xattobning oʻgʻlidir. Nabiy ﷺning sahobalaridan va boshqalardan boʻlgan ilm ahli nazdida amal shunga koʻra boʻlib, qoʻyning jazaasi qurbonlikda kifoya qiladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Абу Кибошнинг айтишича, у: «Мен Мадинага ёш қўйларни (жазаа) келтирдим, аммо улар савдосиз қолди. Сўнг Абу Ҳурайрани учратиб, ундан (бу ҳақда) сўрадим. У: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қўйнинг жазааси (бир ёшга тўлмаган товлиғи) қандай яхши қурбонликдир!› деганларини эшитганман›, деди. (Абу Кибош) айтди: Шунда одамлар уни талашиб олдилар», деди. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан ғарибдир. Бу Абу Ҳурайрадан мавқуф ҳолда ҳам ривоят қилинган. Усмон ибн Воқид — у Муҳаммад ибн Зиёд ибн Абдуллоҳ ибн Умар ибн ал-Хаттобнинг ўғлидир. Набий ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан бўлган илм аҳли наздида амал шунга кўра бўлиб, қўйнинг жазааси қурбонликда кифоя қилади.