حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُهَاجِرٍ أَبِي الْحَسَنِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي سَفَرٍ وَمَعَهُ بِلاَلٌ فَأَرَادَ بِلاَلٌ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ " أَبْرِدْ " . ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْرِدْ فِي الظُّهْرِ " . قَالَ حَتَّى رَأَيْنَا فَىْءَ التُّلُولِ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَبْرِدُوا عَنِ الصَّلاَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ safarda edilar, Bilol ham u zot bilan birga edi. Bilol iqomat aytmoqchi boʻldi, shunda u zot: «Salqin tushishini kut», dedilar. Soʻng (yana) iqomat aytmoqchi boʻldi, shunda Rasululloh ﷺ: «Peshinni salqinga qoldir», dedilar. U (Abu Zar) aytdi: Toki biz tepaliklarning soyasini koʻrdik, soʻng u (Bilol) iqomat aytdi va u zot namoz oʻqidilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Albatta, issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir, shuning uchun namozni salqin tushgunicha kechiktiringlar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ сафарда эдилар, Билол ҳам у зот билан бирга эди. Билол иқомат айтмоқчи бўлди, шунда у зот: «Салқин тушишини кут», дедилар. Сўнг (яна) иқомат айтмоқчи бўлди, шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Пешинни салқинга қолдир», дедилар. У (Абу Зар) айтди: Токи биз тепаликларнинг соясини кўрдик, сўнг у (Билол) иқомат айтди ва у зот намоз ўқидилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир, шунинг учун намозни салқин тушгунича кечиктиринглар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.