حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْعَدَنِيُّ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ وَأَنَسٍ وَأَبِي قَتَادَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُبَادَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَغَيْرُهُمْ قَالُوا لاَ تُجْزِئُ صَلاَةٌ إِلاَّ بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ . وَقَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ كُلُّ صَلاَةٍ لَمْ يُقْرَأْ فِيهَا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَهِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ . وَبِهِ يَقُولُ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ اخْتَلَفْتُ إِلَى ابْنِ عُيَيْنَةَ ثَمَانِيَةَ عَشْرَ سَنَةً وَكَانَ الْحُمَيْدِيُّ أَكْبَرَ مِنِّي بِسَنَةٍ . وَسَمِعْتُ ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ حَجَجْتُ سَبْعِينَ حَجَّةً مَاشِيًا عَلَى قَدَمَىَّ .
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim Fotihatul-Kitobni oʻqimasa, uning namozi yoʻq», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abu Hurayra, Oisha, Anas, Abu Qatoda va Abdulloh ibn Amrdan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Ubodaning hadisi hasan sahih hadisdir. Ilm ahlining koʻpchiligi — Nabiy ﷺning ashoblari, jumladan Umar ibn al-Xattob, Ali ibn Abu Tolib, Jobir ibn Abdulloh, Imron ibn Husayn va boshqalar shu (hadis) boʻyicha amal qilganlar. Ular: «Fotihatul-Kitobni oʻqimasdan namoz kifoya qilmaydi», deganlar. Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu): «Qaysi namozda Fotihatul-Kitob oʻqilmasa, u nuqsonli, toʻliqsizdir», degan. Ibn Muborak, Shofeiy, Ahmad va Ishoq ham shuni aytadilar. Men Ibn Abu Umarning shunday deyayotganini eshitdim: «Men oʻn sakkiz yil Ibn Uyaynaga (ilm uchun) qatnadim, Humaydiy esa mendan bir yosh katta edi». Yana Ibn Abu Umarning shunday deyayotganini eshitdim: «Men oʻz oyogʻimda piyoda yetmish marta haj qildim».Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким Фотиҳатул-Китобни ўқимаса, унинг намози йўқ», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Абу Ҳурайра, Оиша, Анас, Абу Қатода ва Абдуллоҳ ибн Амрдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Убоданинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳлининг кўпчилиги — Набий ﷺнинг ашоблари, жумладан Умар ибн ал-Хаттоб, Али ибн Абу Толиб, Жобир ибн Абдуллоҳ, Имрон ибн Ҳусайн ва бошқалар шу (ҳадис) бўйича амал қилганлар. Улар: «Фотиҳатул-Китобни ўқимасдан намоз кифоя қилмайди», деганлар. Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу): «Қайси намозда Фотиҳатул-Китоб ўқилмаса, у нуқсонли, тўлиқсиздир», деган. Ибн Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтадилар. Мен Ибн Абу Умарнинг шундай деяётганини эшитдим: «Мен ўн саккиз йил Ибн Уяйнага (илм учун) қатнадим, Ҳумайдий эса мендан бир ёш катта эди». Яна Ибн Абу Умарнинг шундай деяётганини эшитдим: «Мен ўз оёғимда пиёда етмиш марта ҳаж қилдим».