حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ، هُوَ السَّالَحِينِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأَبِي بَكْرٍ " مَرَرْتُ بِكَ وَأَنْتَ تَقْرَأُ وَأَنْتَ تَخْفِضُ مِنْ صَوْتِكَ " . فَقَالَ إِنِّي أَسْمَعْتُ مَنْ نَاجَيْتُ . قَالَ " ارْفَعْ قَلِيلاً " . وَقَالَ لِعُمَرَ " مَرَرْتُ بِكَ وَأَنْتَ تَقْرَأُ وَأَنْتَ تَرْفَعُ صَوْتَكَ " . قَالَ إِنِّي أُوقِظُ الْوَسْنَانَ وَأَطْرُدُ الشَّيْطَانَ قَالَ " اخْفِضْ قَلِيلاً " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأُمِّ هَانِئٍ وَأَنَسٍ وَأُمِّ سَلَمَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَإِنَّمَا أَسْنَدَهُ يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ وَأَكْثَرُ النَّاسِ إِنَّمَا رَوَوْا هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ مُرْسَلاً .
Mahmud ibn Gʻaylon bizga aytib berdi: Yahyo ibn Ishoq — u as-Solihiniydir — bizga aytib berdi: Hammod ibn Salama bizga Sobit al-Bunoniydan, u Abdulloh ibn Raboh al-Ansoriydan, u Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, Nabiy ﷺ Abu Bakrga: «Sening yoningdan oʻtdim, sen (Qurʼon) oʻqiyotgan, ovozingni pasaytirib (oʻqiyotgan) eding», dedilar. U (Abu Bakr): «Men kimga (yashirin) munojot qilayotgan boʻlsam, oʻshanga eshittirdim», dedi. U zot: «Sal koʻtar», dedilar. Umarga esa: «Sening yoningdan oʻtdim, sen (Qurʼon) oʻqiyotgan, ovozingni koʻtarib (oʻqiyotgan) eding», dedilar. U (Umar): «Men mudroq (kishi)ni uygʻotaman va shaytonni quvaman», dedi. U zot: «Sal pasaytir», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Oisha, Ummu Honiʼ, Anas, Ummu Salama va Ibn Abbosdan ham (rivoyatlar bor). Abu Iso aytdi: Bu gʻarib hadisdir. Buni faqat Yahyo ibn Ishoq Hammod ibn Salamadan musnad (uzluksiz sanad bilan) rivoyat qilgan, koʻpchilik odamlar esa bu hadisni Sobitdan, u Abdulloh ibn Rabohdan mursal (sahobasiz) holda rivoyat qilganlar.Маҳмуд ибн Ғайлон бизга айтиб берди: Яҳё ибн Ишоқ — у ас-Солиҳинийдир — бизга айтиб берди: Ҳаммод ибн Салама бизга Собит ал-Бунонийдан, у Абдуллоҳ ибн Рабоҳ ал-Ансорийдан, у Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий ﷺ Абу Бакрга: «Сенинг ёнингдан ўтдим, сен (Қуръон) ўқиётган, овозингни пасайтириб (ўқиётган) эдинг», дедилар. У (Абу Бакр): «Мен кимга (яширин) муножот қилаётган бўлсам, ўшанга эшиттирдим», деди. У зот: «Сал кўтар», дедилар. Умарга эса: «Сенинг ёнингдан ўтдим, сен (Қуръон) ўқиётган, овозингни кўтариб (ўқиётган) эдинг», дедилар. У (Умар): «Мен мудроқ (киши)ни уйғотаман ва шайтонни қуваман», деди. У зот: «Сал пасайтир», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Оиша, Умму Ҳониъ, Анас, Умму Салама ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоятлар бор). Абу Исо айтди: Бу ғариб ҳадисдир. Буни фақат Яҳё ибн Ишоқ Ҳаммод ибн Саламадан муснад (узлуксиз санад билан) ривоят қилган, кўпчилик одамлар эса бу ҳадисни Собитдан, у Абдуллоҳ ибн Рабоҳдан мурсал (саҳобасиз) ҳолда ривоят қилганлар.