Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan marfuʼ tarzda rivoyat qilinadi: «Allohning suygan uch (toifa kishisi bor): kechasi turib Allohning Kitobini tilovat qiluvchi kishi; oʻng qoʻli bilan sadaqa berib, uni — chap qoʻlidan (yashirgan kabi) — pinhon tutuvchi kishi; hamda biror sariyya (kichik harbiy guruh)da boʻlib, hamrohlari magʻlub boʻlganida (qochmay) dushmanga peshvoz chiqqan kishi». Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan gʻaribdir va u mahfuz emas. Sahih (rivoyat) esa Shuʼba va boshqalar Mansurdan, u Ribʼiy ibn Hiroshdan, u Zayd ibn Zabyondan, u Abu Zardan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilgan (rivoyat)dir. Abu Bakr ibn Ayyosh esa koʻp xato qiladigan (rovi)dir.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан марфуъ тарзда ривоят қилинади: «Аллоҳнинг суйган уч (тоифа кишиси бор): кечаси туриб Аллоҳнинг Китобини тиловат қилувчи киши; ўнг қўли билан садақа бериб, уни — чап қўлидан (яширган каби) — пинҳон тутувчи киши; ҳамда бирор сарийя (кичик ҳарбий гуруҳ)да бўлиб, ҳамроҳлари мағлуб бўлганида (қочмай) душманга пешвоз чиққан киши». Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ғарибдир ва у маҳфуз эмас. Саҳиҳ (ривоят) эса Шуъба ва бошқалар Мансурдан, у Рибъий ибн Ҳирошдан, у Зайд ибн Забёндан, у Абу Зардан, у Набий ﷺдан ривоят қилган (ривоят)дир. Абу Бакр ибн Айёш эса кўп хато қиладиган (рови)дир.