حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ، يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّهُ قَالَ فِي هَذِهِ الآيَةِ : ( فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ ) قَالَ رَجَعَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ . فَكَانَ النَّاسُ فِيهِمْ فَرِيقَيْنِ فَرِيقٌ يَقُولُ اقْتُلْهُمْ . وَفَرِيقٌ يَقُولُ لاَ . فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ : ( فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ ) وَقَالَ " إِنَّهَا طِيبَةُ وَقَالَ إِنَّهَا تَنْفِي الْخَبِيثَ كَمَا تَنْفِي النَّارُ خَبَثَ الْحَدِيدِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ هُوَ الأَنْصَارِيُّ الْخَطْمِيُّ وَلَهُ صُحْبَةٌ .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu) bu oyat: {Sizlarga nima boʻldiki, munofiqlar haqida ikki guruh boʻlib qoldingiz?} (Niso 88) xususida aytdi: Uhud kunida Rasululloh ﷺning sahobalaridan baʼzi kishilar (jangdan) qaytib ketishdi. Shunda odamlar ular borasida ikki guruhga boʻlinishdi: bir guruh: «Ularni oʻldiringlar», desa, bir guruh: «Yoʻq», derdi. Shunda bu oyat nozil boʻldi: {Sizlarga nima boʻldiki, munofiqlar haqida ikki guruh boʻlib qoldingiz?} (Niso 88). (Nabiy ﷺ) aytdilar: «Albatta, u (Madina) — Toyiba (pokiza)dir; olov temirning zangini ketkazganidek, u ham nopok(lar)ni ketkazadi». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abdulloh ibn Yazid — u Ansoriy al-Xatmiydir, sahobiylik (sharafi) bor.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу) бу оят: {Сизларга нима бўлдики, мунофиқлар ҳақида икки гуруҳ бўлиб қолдингиз?} (Нисо 88) хусусида айтди: Уҳуд кунида Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан баъзи кишилар (жангдан) қайтиб кетишди. Шунда одамлар улар борасида икки гуруҳга бўлинишди: бир гуруҳ: «Уларни ўлдиринглар», деса, бир гуруҳ: «Йўқ», дерди. Шунда бу оят нозил бўлди: {Сизларга нима бўлдики, мунофиқлар ҳақида икки гуруҳ бўлиб қолдингиз?} (Нисо 88). (Набий ﷺ) айтдилар: «Албатта, у (Мадина) — Тойиба (покиза)дир; олов темирнинг зангини кетказганидек, у ҳам нопок(лар)ни кетказади». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абдуллоҳ ибн Язид — у Ансорий ал-Хатмийдир, саҳобийлик (шарафи) бор.