حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَقُولُ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلصَّلاَةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلاَةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا يَعُدُّ أَيَّامَهُ . قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ " أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ . إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ قَدْ قِيلَ لِي : ( اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ) لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ " . قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعَجَبٌ لِي وَجُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الآيَتَانِ : (وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ ) إِلَى آخِرِ الآيَةِ قَالَ فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلاَ قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Umar ibn al-Xattobning shunday deyayotganini eshitdim: Abdulloh ibn Ubayy vafot etganda, Rasululloh ﷺ uning (janoza) namozini oʻqishga chaqirildilar. U zot uning oldiga turdilar. U zot uning ustiga turib, namoz oʻqimoqchi boʻlganlarida, men oʻgirilib, u zotning koʻksi roʻparasiga turib oldim-da: «Ey Allohning Rasuli, Allohning dushmani Abdulloh ibn Ubayygami? Falon kuni shunday, falon kuni bunday degan (kishi)gami?» deb uning (yomon) kunlarini sanadim. Rasululloh ﷺ tabassum qilib turardilar. Men u zotga koʻp (gapirgach), u zot: «Mendan orqada tur, ey Umar! Men ixtiyorga qoʻyildim, men (afv yoʻlini) ixtiyor qildim. Menga: {Ular uchun magʻfirat soʻrasang ham, soʻramasang ham (barobardir). Ular uchun yetmish marta magʻfirat soʻrasang ham, Alloh ularni magʻfirat qilmaydi} (Tavba 80) deyildi. Agar yetmishdan oshirsam, u magʻfirat qilinishini bilganimda, oshirgan boʻlardim», dedilar. Soʻng u zot uning ustiga namoz oʻqidilar va u bilan birga yurib, qabri ustida turdilar, toki undan forigʻ boʻlguncha. (Umar) aytdi: Mening Rasululloh ﷺga qilgan jasoratimdan taajjublanaman, holbuki Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir. Vallohi, koʻp oʻtmay ushbu ikki oyat nozil boʻldi: {Ulardan vafot etgan birortasiga hech qachon (janoza) namozini oʻqima va qabri ustida turma} (Tavba 84). Shundan keyin Rasululloh ﷺ vafot etgunlariga qadar biror munofiqqa namoz oʻqimadilar va qabri ustida turmadilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Умар ибн ал-Хаттобнинг шундай деяётганини эшитдим: Абдуллоҳ ибн Убайй вафот этганда, Расулуллоҳ ﷺ унинг (жаноза) намозини ўқишга чақирилдилар. У зот унинг олдига турдилар. У зот унинг устига туриб, намоз ўқимоқчи бўлганларида, мен ўгирилиб, у зотнинг кўкси рўпарасига туриб олдим-да: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳнинг душмани Абдуллоҳ ибн Убаййгами? Фалон куни шундай, фалон куни бундай деган (киши)гами?» деб унинг (ёмон) кунларини санадим. Расулуллоҳ ﷺ табассум қилиб турардилар. Мен у зотга кўп (гапиргач), у зот: «Мендан орқада тур, эй Умар! Мен ихтиёрга қўйилдим, мен (афв йўлини) ихтиёр қилдим. Менга: {Улар учун мағфират сўрасанг ҳам, сўрамасанг ҳам (баробардир). Улар учун етмиш марта мағфират сўрасанг ҳам, Аллоҳ уларни мағфират қилмайди} (Тавба 80) дейилди. Агар етмишдан оширсам, у мағфират қилинишини билганимда, оширган бўлардим», дедилар. Сўнг у зот унинг устига намоз ўқидилар ва у билан бирга юриб, қабри устида турдилар, токи ундан фориғ бўлгунча. (Умар) айтди: Менинг Расулуллоҳ ﷺга қилган жасоратимдан таажжубланаман, ҳолбуки Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир. Валлоҳи, кўп ўтмай ушбу икки оят нозил бўлди: {Улардан вафот этган бирортасига ҳеч қачон (жаноза) намозини ўқима ва қабри устида турма} (Тавба 84). Шундан кейин Расулуллоҳ ﷺ вафот этгунларига қадар бирор мунофиққа намоз ўқимадилар ва қабри устида турмадилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.