Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Abdulloh ibn Ubayy otasi vafot etganda Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Menga koʻylagingizni bering, uni unga kafan qilay; unga (janoza) namozini oʻqing va uning uchun magʻfirat soʻrang», dedi. U zot unga koʻylaklarini berib: «(Tayyorlashdan) forigʻ boʻlganingizda menga xabar beringlar», dedilar. U zot namoz oʻqimoqchi boʻlganlarida, Umar u zotni tortib: «Alloh munofiqlarga namoz oʻqishingizdan qaytarmaganmidi?» dedi. Shunda u zot: «Men ikki ixtiyor oʻrtasidaman: {Ular uchun magʻfirat soʻrasang ham, soʻramasang ham (barobardir)} (Tavba 80)», dedilar va unga namoz oʻqidilar. Shunda Alloh: {Ulardan vafot etgan birortasiga hech qachon (janoza) namozini oʻqima va qabri ustida turma} (Tavba 84) (oyatini) nozil qildi. Soʻng u zot ularga namoz oʻqishni tark etdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Убайй отаси вафот этганда Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Менга кўйлагингизни беринг, уни унга кафан қилай; унга (жаноза) намозини ўқинг ва унинг учун мағфират сўранг», деди. У зот унга кўйлакларини бериб: «(Тайёрлашдан) фориғ бўлганингизда менга хабар беринглар», дедилар. У зот намоз ўқимоқчи бўлганларида, Умар у зотни тортиб: «Аллоҳ мунофиқларга намоз ўқишингиздан қайтармаганмиди?» деди. Шунда у зот: «Мен икки ихтиёр ўртасидаман: {Улар учун мағфират сўрасанг ҳам, сўрамасанг ҳам (баробардир)} (Тавба 80)», дедилар ва унга намоз ўқидилар. Шунда Аллоҳ: {Улардан вафот этган бирортасига ҳеч қачон (жаноза) намозини ўқима ва қабри устида турма} (Тавба 84) (оятини) нозил қилди. Сўнг у зот уларга намоз ўқишни тарк этдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.