حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلاَ فَخْرَ وَمَا مِنْ نَبِيٍّ يَوْمَئِذٍ آدَمُ فَمَنْ سِوَاهُ إِلاَّ تَحْتَ لِوَائِي وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الأَرْضُ وَلاَ فَخْرَ قَالَ فَيَفْزَعُ النَّاسُ ثَلاَثَ فَزَعَاتٍ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ أَبُونَا آدَمُ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ . فَيَقُولُ إِنِّي أَذْنَبْتُ ذَنْبًا أُهْبِطْتُ مِنْهُ إِلَى الأَرْضِ وَلَكِنِ ائْتُوا نُوحًا . فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ إِنِّي دَعَوْتُ عَلَى أَهْلِ الأَرْضِ دَعْوَةً فَأُهْلِكُوا وَلَكِنِ اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ . فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ إِنِّي كَذَبْتُ ثَلاَثَ كَذَبَاتٍ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْهَا كَذْبَةٌ إِلاَّ مَاحَلَ بِهَا عَنْ دِينِ اللَّهِ وَلَكِنِ ائْتُوا مُوسَى . فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ إِنِّي قَدْ قَتَلْتُ نَفْسًا وَلَكِنِ ائْتُوا عِيسَى . فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ إِنِّي عُبِدْتُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنِ ائْتُوا مُحَمَّدًا قَالَ فَيَأْتُونَنِي فَأَنْطَلِقُ مَعَهُمْ " . قَالَ ابْنُ جُدْعَانَ قَالَ أَنَسٌ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَآخُذُ بِحَلْقَةِ بَابِ الْجَنَّةِ فَأُقَعْقِعُهَا فَيُقَالُ مَنْ هَذَا فَيُقَالُ مُحَمَّدٌ . فَيَفْتَحُونَ لِي وَيُرَحِّبُونَ فَيَقُولُونَ مَرْحَبًا فَأَخِرُّ سَاجِدًا فَيُلْهِمُنِي اللَّهُ مِنَ الثَّنَاءِ وَالْحَمْدِ فَيُقَالُ لِي ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَقُلْ يُسْمَعْ لِقَوْلِكَ وَهُوَ الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي قَالَ اللَّهُ : ( عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا ) " . قَالَ سُفْيَانُ لَيْسَ عَنْ أَنَسٍ إِلاَّ هَذِهِ الْكَلِمَةُ " فَآخُذُ بِحَلْقَةِ بَابِ الْجَنَّةِ فَأُقَعْقِعُهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Men Qiyomat kunida Odam farzandlarining sayyidiman, (lekin) maqtanmayman. Hamd bayrogʻi mening qoʻlimda boʻladi, (lekin) maqtanmayman. Oʻsha kuni Odam boʻlsin yoki undan boshqasi boʻlsin, hech bir paygʻambar yoʻqki, mening bayrogʻim ostida boʻlmasa. Yer birinchi boʻlib men uchun yoriladi, (lekin) maqtanmayman». U zot: «Odamlar uch marta dahshatga tushadilar. Soʻng Odam (alayhissalom)ning oldiga kelib: ‹Sen otamiz Odamsan, biz uchun Robbing oldida shafoat qilgin›, deydilar. U: ‹Men bir gunoh qilgan edim, oʻsha sababli yerga tushirilgan edim; lekin Nuh(ning oldi)ga boringlar›, deydi. Ular Nuhning oldiga keladilar. U: ‹Men yer ahliga qargʻish duo qilgan edim, ular halok boʻldilar; lekin Ibrohimning oldiga boringlar›, deydi. Ular Ibrohimning oldiga keladilar. U: ‹Men uch marta yolgʻon gapirgan edim›, deydi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Ulardan birortasi ham Allohning dini yoʻlida (himoya uchun aytilgandan boshqa yolgʻon) emas edi; lekin Musoning oldiga boringlar, deydi. Ular Musoning oldiga keladilar. U: ‹Men bir jonni oʻldirgan edim; lekin Iso(ning oldi)ga boringlar›, deydi. Ular Isoning oldiga keladilar. U: ‹Men Allohdan oʻzga (iloh qilib) ibodat qilingan edim; lekin Muhammad(ning oldi)ga boringlar›, deydi. Ular mening oldimga keladilar, men ular bilan ketaman», dedilar. Ibn Judʼon aytdi: Anas: «Men hozir Rasululloh ﷺga qarab turgandekman», dedi. U zot: «Men jannat eshigining halqasidan ushlab uni taqillataman. ‹Bu kim?› deyiladi. ‹Muhammad›, deyiladi. Ular menga (eshikni) ochadilar va xush kelibsiz, deb kutib oladilar. Men sajdaga yiqilaman, Alloh menga sano va hamdni ilhom qiladi. Menga: ‹Boshingni koʻtar, soʻra — berilasan, shafoat qil — shafoating qabul boʻladi, soʻzla — soʻzing eshitiladi›, deyiladi. Bu — Alloh aytgan: {Robbing seni Maqomi Mahmudga (maqtovli maqomga) tiklashi yaqindir} (Isro 79) (degan) Maqomi Mahmuddir», dedilar. Sufyon aytdi: Anasdan faqat: «Men jannat eshigining halqasidan ushlab uni taqillataman» degan shu soʻzgina (keladi). Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Baʼzilar bu hadisni Abu Nazradan, u Ibn Abbosdan, deb butun (uzun) holida rivoyat qilganlar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Мен Қиёмат кунида Одам фарзандларининг саййидиман, (лекин) мақтанмайман. Ҳамд байроғи менинг қўлимда бўлади, (лекин) мақтанмайман. Ўша куни Одам бўлсин ёки ундан бошқаси бўлсин, ҳеч бир пайғамбар йўқки, менинг байроғим остида бўлмаса. Ер биринчи бўлиб мен учун ёрилади, (лекин) мақтанмайман». У зот: «Одамлар уч марта даҳшатга тушадилар. Сўнг Одам (алайҳиссалом)нинг олдига келиб: ‹Сен отамиз Одамсан, биз учун Роббинг олдида шафоат қилгин›, дейдилар. У: ‹Мен бир гуноҳ қилган эдим, ўша сабабли ерга туширилган эдим; лекин Нуҳ(нинг олди)га боринглар›, дейди. Улар Нуҳнинг олдига келадилар. У: ‹Мен ер аҳлига қарғиш дуо қилган эдим, улар ҳалок бўлдилар; лекин Иброҳимнинг олдига боринглар›, дейди. Улар Иброҳимнинг олдига келадилар. У: ‹Мен уч марта ёлғон гапирган эдим›, дейди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Улардан бирортаси ҳам Аллоҳнинг дини йўлида (ҳимоя учун айтилгандан бошқа ёлғон) эмас эди; лекин Мусонинг олдига боринглар, дейди. Улар Мусонинг олдига келадилар. У: ‹Мен бир жонни ўлдирган эдим; лекин Исо(нинг олди)га боринглар›, дейди. Улар Исонинг олдига келадилар. У: ‹Мен Аллоҳдан ўзга (илоҳ қилиб) ибодат қилинган эдим; лекин Муҳаммад(нинг олди)га боринглар›, дейди. Улар менинг олдимга келадилар, мен улар билан кетаман», дедилар. Ибн Жудъон айтди: Анас: «Мен ҳозир Расулуллоҳ ﷺга қараб тургандекман», деди. У зот: «Мен жаннат эшигининг ҳалқасидан ушлаб уни тақиллатаман. ‹Бу ким?› дейилади. ‹Муҳаммад›, дейилади. Улар менга (эшикни) очадилар ва хуш келибсиз, деб кутиб оладилар. Мен саждага йиқиламан, Аллоҳ менга сано ва ҳамдни илҳом қилади. Менга: ‹Бошингни кўтар, сўра — бериласан, шафоат қил — шафоатинг қабул бўлади, сўзла — сўзинг эшитилади›, дейилади. Бу — Аллоҳ айтган: {Роббинг сени Мақоми Маҳмудга (мақтовли мақомга) тиклаши яқиндир} (Исро 79) (деган) Мақоми Маҳмуддир», дедилар. Суфён айтди: Анасдан фақат: «Мен жаннат эшигининг ҳалқасидан ушлаб уни тақиллатаман» деган шу сўзгина (келади). Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Баъзилар бу ҳадисни Абу Назрадан, у Ибн Аббосдан, деб бутун (узун) ҳолида ривоят қилганлар.