حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَمَّهُ، غَابَ عَنْ قِتَالِ، بَدْرٍ فَقَالَ غِبْتُ عَنْ أَوَّلِ، قِتَالٍ قَاتَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُشْرِكِينَ لَئِنِ اللَّهُ أَشْهَدَنِي قِتَالاً لِلْمُشْرِكِينَ لَيَرَيَنَّ اللَّهُ كَيْفَ أَصْنَعُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْكَشَفَ الْمُسْلِمُونَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا جَاءَ بِهِ هَؤُلاَءِ . يَعْنِي الْمُشْرِكِينَ وَأَعْتَذِرُ إِلَيْكَ مِمَّا يَصْنَعُ هَؤُلاَءِ . يَعْنِي أَصْحَابَهُ ثُمَّ تَقَدَّمَ فَلَقِيَهُ سَعْدٌ فَقَالَ يَا أَخِي مَا فَعَلْتَ أَنَا مَعَكَ فَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ أَصْنَعَ مَا صَنَعَ . فَوُجِدَ فِيهِ بِضْعٌ وَثَمَانُونَ مِنْ ضَرْبَةٍ بِسَيْفٍ وَطَعْنَةٍ بِرُمْحٍ وَرَمْيَةٍ بِسَهْمٍ فَكُنَّا نَقُولُ فِيهِ وَفِي أَصْحَابِهِ نَزَلَتْ : (فمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ ) . قَالَ يَزِيدُ يَعْنِي هَذِهِ الآيَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَاسْمُ عَمِّهِ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, uning amakisi Badr jangida ishtirok eta olmay qolgan edi. U: «Rasululloh ﷺ mushriklarga qarshi qilgan birinchi jangda ishtirok eta olmadim. Agar Alloh meni mushriklarga qarshi jangda ishtirok ettirsa, Alloh nima qilishimni albatta koʻradi», dedi. Uhud kuni boʻlganda musulmonlar chekinib qolishdi. Shunda u: «Ey Alloh, men anavilar — yaʼni mushriklar — qilgan ishdan Senga (qarab) oqman, va anavilar — yaʼni sahobalar — qilgan ishdan Senga uzr soʻrayman», dedi-da, oldinga intildi. Saʼd unga roʻbaroʻ keldi. U: «Ey ogʻam, men sen bilan birgaman, lekin u qilgan ishni qila olmadim», dedi. Soʻng uning tanasidan qilich zarbasi, nayza sanchgani va oʻq tekkanidan sakson nechta yara topildi. Biz: ‹U va uning sheriklari haqida {Ulardan kimdir nazrini ado etdi, kimdir esa kutmoqda} (Ahzob 23) oyati nozil boʻldi›, der edik. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Uning amakisining ismi Anas ibn Nazr edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, унинг амакиси Бадр жангида иштирок эта олмай қолган эди. У: «Расулуллоҳ ﷺ мушрикларга қарши қилган биринчи жангда иштирок эта олмадим. Агар Аллоҳ мени мушрикларга қарши жангда иштирок эттирса, Аллоҳ нима қилишимни албатта кўради», деди. Уҳуд куни бўлганда мусулмонлар чекиниб қолишди. Шунда у: «Эй Аллоҳ, мен анавилар — яъни мушриклар — қилган ишдан Сенга (қараб) оқман, ва анавилар — яъни саҳобалар — қилган ишдан Сенга узр сўрайман», деди-да, олдинга интилди. Саъд унга рўбарў келди. У: «Эй оғам, мен сен билан биргаман, лекин у қилган ишни қила олмадим», деди. Сўнг унинг танасидан қилич зарбаси, найза санчгани ва ўқ текканидан саксон нечта яра топилди. Биз: ‹У ва унинг шериклари ҳақида {Улардан кимдир назрини адо этди, кимдир эса кутмоқда} (Аҳзоб 23) ояти нозил бўлди›, дер эдик. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Унинг амакисининг исми Анас ибн Назр эди.