حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَحْوَصُ بْنُ جَوَّابٍ أَبُو الْجَوَّابِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَيْشَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَى أَحَدِهِمَا عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَعَلَى الآخَرِ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَقَالَ " إِذَا كَانَ الْقِتَالُ فَعَلِيٌّ " . قَالَ فَافْتَتَحَ عَلِيٌّ حِصْنًا فَأَخَذَ مِنْهُ جَارِيَةً فَكَتَبَ مَعِي خَالِدٌ كِتَابًا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَشِي بِهِ . قَالَ فَقَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ الْكِتَابَ فَتَغَيَّرَ لَوْنُهُ ثُمَّ قَالَ " مَا تَرَى فِي رَجُلٍ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ " . قَالَ قُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضَبِ اللَّهِ وَ مِنْ غَضَبِ رَسُولِهِ وَإِنَّمَا أَنَا رَسُولٌ فَسَكَتَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Baro (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Nabiy ﷺ ikki lashkar joʻnatdilar va birining ustiga Ali ibn Abu Tolibni, boshqasining ustiga Xolid ibn Validni amir qildilar hamda: ‹Agar jang boʻlsa, (umumiy amir) Alidir›, dedilar. Ali bir qalʼani fath qildi va undan bir choʻri oldi. Xolid men bilan Nabiy ﷺga uni yomonlab maktub yubordi», dedi. (Baro) dedi: «Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim. U zot maktubni oʻqidilar va ranglari oʻzgardi, soʻng: ‹Allohni va Rasulini sevadigan, Alloh va Rasuli ham uni sevadigan kishi haqida qanday fikrdasan?› dedilar». (Baro) dedi: «Men: ‹Allohning gʻazabidan va Rasulining gʻazabidan Allohdan panoh tilayman, men faqat (xat tashuvchi) elchiman›, dedim. Shunda u zot jim qoldilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat shu jihatdan bilamiz.Баро (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Набий ﷺ икки лашкар жўнатдилар ва бирининг устига Али ибн Абу Толибни, бошқасининг устига Холид ибн Валидни амир қилдилар ҳамда: ‹Агар жанг бўлса, (умумий амир) Алидир›, дедилар. Али бир қалъани фатҳ қилди ва ундан бир чўри олди. Холид мен билан Набий ﷺга уни ёмонлаб мактуб юборди», деди. (Баро) деди: «Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим. У зот мактубни ўқидилар ва ранглари ўзгарди, сўнг: ‹Аллоҳни ва Расулини севадиган, Аллоҳ ва Расули ҳам уни севадиган киши ҳақида қандай фикрдасан?› дедилар». (Баро) деди: «Мен: ‹Аллоҳнинг ғазабидан ва Расулининг ғазабидан Аллоҳдан паноҳ тилайман, мен фақат (хат ташувчи) элчиман›, дедим. Шунда у зот жим қолдилар». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат шу жиҳатдан биламиз.