حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ خُصَيْفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُ أَحَدًا رَوَاهُ غَيْرَ عَبْدِ السَّلاَمِ بْنِ حَرْبٍ . وَهُوَ الَّذِي يَسْتَحِبُّهُ أَهْلُ الْعِلْمِ أَنْ يُحْرِمَ الرَّجُلُ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namozning ortidan (talbiya aytib) ehromga kirdilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan gʻarib hadis boʻlib, biz uni Abdussalom ibn Harbdan boshqa hech kim rivoyat qilganini bilmaymiz. Ilm ahli mustahab koʻradigan (narsa) ham shu: kishi namozning ortidan ehromga kirishidir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ намознинг ортидан (талбия айтиб) эҳромга кирдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ғариб ҳадис бўлиб, биз уни Абдуссалом ибн Ҳарбдан бошқа ҳеч ким ривоят қилганини билмаймиз. Илм аҳли мустаҳаб кўрадиган (нарса) ҳам шу: киши намознинг ортидан эҳромга киришидир.