حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ تَلْبِيَةَ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم كَانَتْ " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . قَالَ الشَّافِعِيُّ وَإِنْ زَادَ فِي التَّلْبِيَةِ شَيْئًا مِنْ تَعْظِيمِ اللَّهِ فَلاَ بَأْسَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَأَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ يَقْتَصِرَ عَلَى تَلْبِيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ الشَّافِعِيُّ وَإِنَّمَا قُلْنَا لاَ بَأْسَ بِزِيَادَةِ تَعْظِيمِ اللَّهِ فِيهَا لِمَا جَاءَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَهُوَ حَفِظَ التَّلْبِيَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ زَادَ ابْنُ عُمَرَ فِي تَلْبِيَتِهِ مِنْ قِبَلِهِ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺning talbiyalari: «Labbayka Allohumma labbayk, labbayka lo sharika laka labbayk, innal-hamda van-niʼmata laka val-mulk, lo sharika lak» (Sening amringga shoshildim, ey Alloh, amringga shoshildim. Amringga shoshildim, Sening shariging yoʻq, amringga shoshildim. Albatta hamd va neʼmat Senikidir, mulk ham Senikidir, Sening shariging yoʻq) boʻlardi. Bu bobda Ibn Masʼud, Jobir, Oisha, Ibn Abbos va Abu Hurayradan ham (hadislar bor). Abu Iso aytdi: Ibn Umarning hadisi hasan sahih hadisdir. Nabiy ﷺ ashoblari va boshqalaridan boʻlgan baʼzi ilm ahli huzurida amal shunga binoandir, bu Sufyon, Shofiiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Shofiiy aytdi: Agar talbiyaga Allohni ulugʻlashdan biror narsa qoʻshsa, inshaalloh, zarari yoʻq, lekin men uchun Rasululloh ﷺning talbiyasi bilan cheklanish yoqimliroqdir. Shofiiy aytdi: Biz unda Allohni ulugʻlash qoʻshilishida zarar yoʻq deyishimiz Ibn Umardan kelgan narsa sababidandir — u Rasululloh ﷺdan talbiyani yodlab olgan, soʻngra Ibn Umar oʻz talbiyasiga oʻzicha «Labbayka val-ragʻbou ilayka val-amal» (deganlarini) qoʻshgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺнинг талбиялари: «Лаббайка Аллоҳумма лаббайк, лаббайка ло шарика лака лаббайк, иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, ло шарика лак» (Сенинг амрингга шошилдим, эй Аллоҳ, амрингга шошилдим. Амрингга шошилдим, Сенинг шаригинг йўқ, амрингга шошилдим. Албатта ҳамд ва неъмат Сеникидир, мулк ҳам Сеникидир, Сенинг шаригинг йўқ) бўларди. Бу бобда Ибн Масъуд, Жобир, Оиша, Ибн Аббос ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ҳадислар бор). Абу Исо айтди: Ибн Умарнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Набий ﷺ ашоблари ва бошқаларидан бўлган баъзи илм аҳли ҳузурида амал шунга биноандир, бу Суфён, Шофиий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Шофиий айтди: Агар талбияга Аллоҳни улуғлашдан бирор нарса қўшса, иншааллоҳ, зарари йўқ, лекин мен учун Расулуллоҳ ﷺнинг талбияси билан чекланиш ёқимлироқдир. Шофиий айтди: Биз унда Аллоҳни улуғлаш қўшилишида зарар йўқ дейишимиз Ибн Умардан келган нарса сабабидандир — у Расулуллоҳ ﷺдан талбияни ёдлаб олган, сўнгра Ибн Умар ўз талбиясига ўзича «Лаббайка вал-рағбоу илайка вал-амал» (деганларини) қўшган.