حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ حُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ عِلْبَاءَ بْنِ أَحْمَرَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ . فَحَضَرَ الأَضْحَى فَاشْتَرَكْنَا فِي الْبَقَرَةِ سَبْعَةً وَفِي الْجَزُورِ عَشَرَةً . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَهُوَ حَدِيثُ حُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga safarda edik. Shunda Azha (qurbonlik bayrami) yetib keldi va biz bir sigirga yetti kishi, bir tuyaga oʻn kishi sherik boʻldik», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hasan gʻarib hadisdir, u Husayn ibn Voqidning hadisidir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз Набий ﷺ билан бирга сафарда эдик. Шунда Азҳа (қурбонлик байрами) етиб келди ва биз бир сигирга етти киши, бир туяга ўн киши шерик бўлдик», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ғариб ҳадисдир, у Ҳусайн ибн Воқиднинг ҳадисидир.