حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ نُمَيْرٍ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سَوَّارٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا إِذَا حَجَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكُنَّا نُلَبِّي عَنِ النِّسَاءِ وَنَرْمِي عَنِ الصِّبْيَانِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَقَدْ أَجْمَعَ أَهْلُ الْعِلْمِ عَلَى أَنَّ الْمَرْأَةَ لاَ يُلَبِّي عَنْهَا غَيْرُهَا بَلْ هِيَ تُلَبِّي عَنْ نَفْسِهَا وَيُكْرَهُ لَهَا رَفْعُ الصَّوْتِ بِالتَّلْبِيَةِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga hajj qilganimizda, ayollar tomonidan talbiya aytar va bolalar tomonidan (jamratlarni) toshboʻron qilar edik», dedi. Abu Iso aytdi: Bu gʻariyb hadis boʻlib, biz uni faqat shu yoʻldan bilamiz. Ilm ahllari shunga ijmoʼ qilishganki, ayol tomonidan boshqa kishi talbiya aytmaydi, balki uning oʻzi oʻzi uchun talbiya aytadi va uning talbiyani ovozini koʻtarib aytishi makruhdir.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У: «Биз Набий ﷺ билан бирга ҳажж қилганимизда, аёллар томонидан талбия айтар ва болалар томонидан (жамратларни) тошбўрон қилар эдик», деди. Абу Исо айтди: Бу ғарийб ҳадис бўлиб, биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Илм аҳллари шунга ижмў қилишганки, аёл томонидан бошқа киши талбия айтмайди, балки унинг ўзи ўзи учун талбия айтади ва унинг талбияни овозини кўтариб айтиши макруҳдир.