حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ، اسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَنْتَظِرَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي فَإِنْ رَأَتْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ تَوَضَّأَتْ وَصَلَّتْ .
Ikrima (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Ummu Habiba binti Jahsh (roziyallohu anho)ga istihoza (toʻxtovsiz qon ketishi) boʻldi. Shunda Paygʻambar ﷺ unga hayz kunlarida (namozni) toʻxtatib turishni, soʻng gʻusl qilib namoz oʻqishni, agar shundan (taharatni buzadigan) biror narsa koʻrsa, taharat olib namoz oʻqishni buyurdilar.Икрима (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Умму Ҳабиба бинти Жаҳш (розияллоҳу анҳо)га истиҳоза (тўхтовсиз қон кетиши) бўлди. Шунда Пайғамбар ﷺ унга ҳайз кунларида (намозни) тўхтатиб туришни, сўнг ғусл қилиб намоз ўқишни, агар шундан (таҳаратни бузадиган) бирор нарса кўрса, таҳарат олиб намоз ўқишни буюрдилар.