Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) shunday dedi: «Bu oyat (ayolning) erining ahli oldida iddat oʻtkazishini bekor qildi, endi u xohlagan joyida iddat oʻtkazaveradi. Bu Allohu taoloning {(eridan) chiqarilmagan holda} degan soʻzidir». Atoʼ dedi: «Agar xohlasa, erining ahli oldida iddat oʻtkazadi va oʻziga vasiyat qilingan uyda yashaydi; agar xohlasa, chiqib ketadi — Allohu taoloning {Agar (ular) chiqib ketsalar, oʻzlari (oʻz haqlarida) qilgan ishlarda sizlarga gunoh yoʻq} degan soʻziga koʻra». Atoʼ dedi: «Soʻngra meros (oyati) keldi va (vojib) makonni bekor qildi: u xohlagan joyida iddat oʻtkazaveradi».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) шундай деди: «Бу оят (аёлнинг) эрининг аҳли олдида иддат ўтказишини бекор қилди, энди у хоҳлаган жойида иддат ўтказаверади. Бу Аллоҳу таолонинг {(эридан) чиқарилмаган ҳолда} деган сўзидир». Атў деди: «Агар хоҳласа, эрининг аҳли олдида иддат ўтказади ва ўзига васият қилинган уйда яшайди; агар хоҳласа, чиқиб кетади — Аллоҳу таолонинг {Агар (улар) чиқиб кетсалар, ўзлари (ўз ҳақларида) қилган ишларда сизларга гуноҳ йўқ} деган сўзига кўра». Атў деди: «Сўнгра мерос (ояти) келди ва (вожиб) маконни бекор қилди: у хоҳлаган жойида иддат ўтказаверади».