Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan, u Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot shunday dedilar: «(Amirga) quloq solish va itoat qilish musulmon kishining zimmasida, u yoqtirgan va yoqtirmagan narsada (ham vojibdir), modomiki u maʼsiyat (gunoh)ga buyurilmagan boʻlsa. Agar maʼsiyatga buyurilsa, u holda na quloq solish va na itoat (vojib) boʻladi».Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан, у Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қиладики, у зот шундай дедилар: «(Амирга) қулоқ солиш ва итоат қилиш мусулмон кишининг зиммасида, у ёқтирган ва ёқтирмаган нарсада (ҳам вожибдир), модомики у маъсият (гуноҳ)га буюрилмаган бўлса. Агар маъсиятга буюрилса, у ҳолда на қулоқ солиш ва на итоат (вожиб) бўлади».