Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir qoʻshin yubordilar va ularga bir kishini amir (boshliq) qilib tayinladilar hamda ularni unga quloq solib, itoat qilishga buyurdilar. Soʻng u (amir) olov yoqdi va ularni unga sakrab kirishga buyurdi. Bir guruh odam unga kirishdan bosh tortib: «Biz olovdan qochib (musulmon boʻlgan) edik», deyishdi; yana bir guruh esa unga kirmoqchi boʻldi. Bu (xabar) Nabiy ﷺga yetganda, u zot: «Agar ular unga kirganlarida, undan abadiy chiqolmas edilar», dedilar. Yana: «Allohga maʼsiyat (gunoh) qilishda itoat yoʻqdir. Itoat faqat yaxshilikdadir», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир қўшин юбордилар ва уларга бир кишини амир (бошлиқ) қилиб тайинладилар ҳамда уларни унга қулоқ солиб, итоат қилишга буюрдилар. Сўнг у (амир) олов ёқди ва уларни унга сакраб киришга буюрди. Бир гуруҳ одам унга киришдан бош тортиб: «Биз оловдан қочиб (мусулмон бўлган) эдик», дейишди; яна бир гуруҳ эса унга кирмоқчи бўлди. Бу (хабар) Набий ﷺга етганда, у зот: «Агар улар унга кирганларида, ундан абадий чиқолмас эдилар», дедилар. Яна: «Аллоҳга маъсият (гуноҳ) қилишда итоат йўқдир. Итоат фақат яхшиликдадир», дедилар.