حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَمَّنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلاَّ أَرْبَعَةَ نَفَرٍ وَامْرَأَتَيْنِ وَسَمَّاهُمْ وَابْنُ أَبِي سَرْحٍ . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ وَأَمَّا ابْنُ أَبِي سَرْحٍ فَإِنَّهُ اخْتَبَأَ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَلَمَّا دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلَى الْبَيْعَةِ جَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلُهُ " . فَقَالُوا مَا نَدْرِي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ أَلاَ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ تَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ الأَعْيُنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ أَخَا عُثْمَانَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَكَانَ الْوَلِيدُ بْنُ عُقْبَةَ أَخَا عُثْمَانَ لأُمِّهِ وَضَرَبَهُ عُثْمَانُ الْحَدَّ إِذْ شَرِبَ الْخَمْرَ .
Usmon ibn Abu Shayba bizga aytib berdi: Ahmad ibn al-Mufazzal bizga aytib berdi: Asbot ibn Nasr bizga aytib berdi: as-Suddiy Musʼab ibn Saʼddan, u Saʼddan (shunday) zikr qildi. (Saʼd roziyallohu anhu) dedi: Makka fath boʻlgan kuni Rasululloh ﷺ toʻrt kishi va ikki ayoldan boshqa odamlarga omonlik berdilar va ularning (ismlarini) aytdilar, (ular orasida) Ibn Abu Sarh ham bor edi. Soʻng (rovi) hadisni zikr qildi. (Saʼd) dedi: Ibn Abu Sarhga kelsak, u Usmon ibn Affonning oldida yashirinib olgan edi. Rasululloh ﷺ odamlarni bayʼatga chaqirganlarida, (Usmon) uni olib kelib, Rasululloh ﷺning oldilarida toʻxtatdi va: «Ey Allohning Nabiysi, Abdullohni bayʼatga oling», dedi. U zot boshlarini koʻtarib, unga uch marta qaradilar, har safar bosh tortdilar. Uch (martadan) keyin uni bayʼat qildilar. Soʻng sahobalariga yuzlanib: «Sizlar ichida bir oqil kishi yoʻq edimi, men uni bayʼat qilishdan qoʻlimni tortganimni koʻrganida turib, uni oʻldirsa?» dedilar. Ular: «Ey Rasululloh, biz koʻnglingizdagini bilmadik. Bizga koʻzingiz bilan ishora qilsangiz boʻlmasmidi», deyishdi. U zot: «Nabiy uchun xoinona koʻz qisish (yarashmaydi), bu joiz emas», dedilar. Abu Dovud dedi: Abdulloh — Usmonning emikdosh ukasi edi, al-Valid ibn Uqba esa Usmonning ona tomonidan ukasi edi va Usmon unga xamr ichganida had (jazo) urgan edi.Усмон ибн Абу Шайба бизга айтиб берди: Аҳмад ибн ал-Муфаззал бизга айтиб берди: Асбот ибн Наср бизга айтиб берди: ас-Суддий Мусъаб ибн Саъддан, у Саъддан (шундай) зикр қилди. (Саъд розияллоҳу анҳу) деди: Макка фатҳ бўлган куни Расулуллоҳ ﷺ тўрт киши ва икки аёлдан бошқа одамларга омонлик бердилар ва уларнинг (исмларини) айтдилар, (улар орасида) Ибн Абу Сарҳ ҳам бор эди. Сўнг (рови) ҳадисни зикр қилди. (Саъд) деди: Ибн Абу Сарҳга келсак, у Усмон ибн Аффоннинг олдида яшириниб олган эди. Расулуллоҳ ﷺ одамларни байъатга чақирганларида, (Усмон) уни олиб келиб, Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида тўхтатди ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, Абдуллоҳни байъатга олинг», деди. У зот бошларини кўтариб, унга уч марта қарадилар, ҳар сафар бош тортдилар. Уч (мартадан) кейин уни байъат қилдилар. Сўнг саҳобаларига юзланиб: «Сизлар ичида бир оқил киши йўқ эдими, мен уни байъат қилишдан қўлимни тортганимни кўрганида туриб, уни ўлдирса?» дедилар. Улар: «Эй Расулуллоҳ, биз кўнглингиздагини билмадик. Бизга кўзингиз билан ишора қилсангиз бўлмасмиди», дейишди. У зот: «Набий учун хоинона кўз қисиш (ярашмайди), бу жоиз эмас», дедилар. Абу Довуд деди: Абдуллоҳ — Усмоннинг эмикдош укаси эди, ал-Валид ибн Уқба эса Усмоннинг она томонидан укаси эди ва Усмон унга хамр ичганида ҳад (жазо) урган эди.