حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُزَابَةَ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، - يَعْنِي ابْنَ مَنْصُورٍ - حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ الْهَمْدَانِيُّ، عَنِ السُّدِّيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الإِيمَانُ قَيَّدَ الْفَتْكَ لاَ يَفْتِكُ مُؤْمِنٌ " .
Muhammad ibn Huzoba bizga Ishoq — yaʼni ibn Mansur — orqali rivoyat qildi, u Asbot al-Hamdoniydan, u as-Suddiydan, u otasidan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qildiki, u zot: «Iymon (gʻaflatda turgan kishiga) gʻiybatona hujumni (qotillikni) man qildi: mumin (ahd berib turib) gʻiybatona hujum qilib oʻldirmaydi», dedilar.Муҳаммад ибн Ҳузоба бизга Ишоқ — яъни ибн Мансур — орқали ривоят қилди, у Асбот ал-Ҳамдонийдан, у ас-Суддийдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺ дан ривоят қилдики, у зот: «Иймон (ғафлатда турган кишига) ғийбатона ҳужумни (қотилликни) ман қилди: мумин (аҳд бериб туриб) ғийбатона ҳужум қилиб ўлдирмайди», дедилар.