Osim ibn Humayd aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Rasululloh ﷺ tunggi (nafl) namozni qaysi narsa bilan boshlar edilar?» — deb soʻradim. U: «Sen mendan shunday narsani soʻrading-ki, undan sendan oldin hech kim soʻramagan edi. U zot (namozga) turganlarida oʻn marta takbir aytar, oʻn marta Allohga hamd aytar, oʻn marta tasbeh aytar, oʻn marta tahlil (la ilaha illalloh) aytar, oʻn marta istigʻfor aytar va: ‹Allohumma-gʻfir li, vahdini, varzuqni, va ofini (Ey Alloh! Meni magʻfirat qil, menga hidoyat ber, menga rizq ber va menga ofiyat ber)› der va qiyomat kuni (turadigan) joyning tangligidan (Allohga) panoh soʻrar edilar» — dedi. Abu Dovud aytdi: Buni Xolid ibn Maʼdon Robiʼa al-Jurashiydan, u Oishadan oʻxshashini rivoyat qilgan.Осим ибн Ҳумайд айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Расулуллоҳ ﷺ тунгги (нафл) намозни қайси нарса билан бошлар эдилар?» — деб сўрадим. У: «Сен мендан шундай нарсани сўрадинг-ки, ундан сендан олдин ҳеч ким сўрамаган эди. У зот (намозга) турганларида ўн марта такбир айтар, ўн марта Аллоҳга ҳамд айтар, ўн марта тасбеҳ айтар, ўн марта таҳлил (ла илаҳа иллаллоҳ) айтар, ўн марта истиғфор айтар ва: ‹Аллоҳумма-ғфир ли, ваҳдини, варзуқни, ва офини (Эй Аллоҳ! Мени мағфират қил, менга ҳидоят бер, менга ризқ бер ва менга офият бер)› дер ва қиёмат куни (турадиган) жойнинг танглигидан (Аллоҳга) паноҳ сўрар эдилар» — деди. Абу Довуд айтди: Буни Холид ибн Маъдон Робиъа ал-Журашийдан, у Оишадан ўхшашини ривоят қилган.