حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كَانَ أَحَدُنَا يُكَلِّمُ الرَّجُلَ إِلَى جَنْبِهِ فِي الصَّلاَةِ فَنَزَلَتْ { وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ } فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ وَنُهِينَا عَنِ الْكَلاَمِ .
Muhammad ibn Iso bizga rivoyat qildi, Hushaym bizga rivoyat qildi, Ismoil ibn Abu Xolid bizga al-Horis ibn Shubayldan, u Abu Amr ash-Shayboniydan, u Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu)dan xabar berdi: U dedi: Bizdan biri namozda yonidagi kishi bilan gaplashar edi. Shunda {Va Alloh uchun itoatda turingiz} (Baqara 238) (oyati) nozil boʻldi. Bas, biz jim turishga buyurildik va gapirishdan qaytarildik.Муҳаммад ибн Исо бизга ривоят қилди, Ҳушайм бизга ривоят қилди, Исмоил ибн Абу Холид бизга ал-Ҳорис ибн Шубайлдан, у Абу Амр аш-Шайбонийдан, у Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу)дан хабар берди: У деди: Биздан бири намозда ёнидаги киши билан гаплашар эди. Шунда {Ва Аллоҳ учун итоатда турингиз} (Бақара 238) (ояти) нозил бўлди. Бас, биз жим туришга буюрилдик ва гапиришдан қайтарилдик.