Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: Makka fathi kuni Abdulloh ibn Saʼd ibn Abu Sarh Usmon ibn Affonning oldiga yashirindi. Soʻng (Usmon) uni keltirib, Nabiy ﷺning huzurlarida turgʻizdi-da: «Ey Rasululloh, Abdullohdan bayʼat oling», dedi. U zot boshlarini koʻtarib, unga uch marta qaradilar — har safar bosh tortar edilar. Uch (martadan) keyin undan bayʼat oldilar. Soʻng sahobalariga yuzlanib: «Sizlarning oranglarda men uning bayʼatini olishdan qoʻlimni tortib turganimni koʻrib, unga turib borib, oʻldiradigan biror oqil kishi yoʻkmidi?» dedilar. Ular: «Ey Rasululloh, biz koʻnglingizdagi narsani bilmadik. Koʻzingiz bilan bizga ishora qilsangiz boʻlmasmidi?» dedilar. U zot: «Bir Nabiyga koʻzlari bilan xiyonat qilish (yaʼni yashirin ishora qilib aldash) loyiq emas», dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: Макка фатҳи куни Абдуллоҳ ибн Саъд ибн Абу Сарҳ Усмон ибн Аффоннинг олдига яширинди. Сўнг (Усмон) уни келтириб, Набий ﷺнинг ҳузурларида турғизди-да: «Эй Расулуллоҳ, Абдуллоҳдан байъат олинг», деди. У зот бошларини кўтариб, унга уч марта қарадилар — ҳар сафар бош тортар эдилар. Уч (мартадан) кейин ундан байъат олдилар. Сўнг саҳобаларига юзланиб: «Сизларнинг орангларда мен унинг байъатини олишдан қўлимни тортиб турганимни кўриб, унга туриб бориб, ўлдирадиган бирор оқил киши йўкмиди?» дедилар. Улар: «Эй Расулуллоҳ, биз кўнглингиздаги нарсани билмадик. Кўзингиз билан бизга ишора қилсангиз бўлмасмиди?» дедилар. У зот: «Бир Набийга кўзлари билан хиёнат қилиш (яъни яширин ишора қилиб алдаш) лойиқ эмас», дедилар.