حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ أَصْحَابُ الدُّثُورِ بِالأُجُورِ يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ وَلَهُمْ فُضُولُ أَمْوَالٍ يَتَصَدَّقُونَ بِهَا وَلَيْسَ لَنَا مَالٌ نَتَصَدَّقُ بِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ تُدْرِكُ بِهِنَّ مَنْ سَبَقَكَ وَلاَ يَلْحَقُكَ مَنْ خَلْفَكَ إِلاَّ مَنْ أَخَذَ بِمِثْلِ عَمَلِكَ " . قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " تُكَبِّرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ دُبُرَ كُلِّ صَلاَةٍ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَتَحْمَدُهُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَتُسَبِّحُهُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَتَخْتِمُهَا بِلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Zar (roziyallohu anhu): «Yo Rasululloh, boy-badavlat kishilar (barcha) ajrlarni olib ketishdi. Ular biz namoz oʻqiganday namoz oʻqiydilar, biz roʻza tutganday roʻza tutadilar, ammo ularning ortiqcha mol-mulklari bor — uni sadaqa qiladilar; bizning esa sadaqa qiladigan molimiz yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Abu Zar, senga shunday kalimalarni oʻrgataymi, ular bilan oldingda oʻtganlarga yetib olasan va sening qilganingdek amal qilgan kishidan boshqa hech kim ortingdan senga yeta olmaydi?» dedilar. U: «Albatta (oʻrgating), yo Rasululloh», dedi. U zot ﷺ: «Har namozning ortidan Alloh azza va jallaga oʻttiz uch marta takbir aytasan, oʻttiz uch marta hamd aytasan, oʻttiz uch marta tasbeh aytasan va ularni ‹Lo ilaha illallohu vahdahu lo sharika lahu, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva alo kulli shayʼin qodir (Allohdan oʻzga iloh yoʻq, U yolgʻizdir, Uning sherigi yoʻq, mulk Unikidir, hamd Unikidir va U har narsaga qodirdir)› bilan tugatasan. (Shunda) uning gunohlari kechiriladi, garchi ular dengiz koʻpigi misol (koʻp) boʻlsa ham», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Зар (розияллоҳу анҳу): «Ё Расулуллоҳ, бой-бадавлат кишилар (барча) ажрларни олиб кетишди. Улар биз намоз ўқигандай намоз ўқийдилар, биз рўза тутгандай рўза тутадилар, аммо уларнинг ортиқча мол-мулклари бор — уни садақа қиладилар; бизнинг эса садақа қиладиган молимиз йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абу Зар, сенга шундай калималарни ўргатайми, улар билан олдингда ўтганларга етиб оласан ва сенинг қилганингдек амал қилган кишидан бошқа ҳеч ким ортингдан сенга ета олмайди?» дедилар. У: «Албатта (ўргатинг), ё Расулуллоҳ», деди. У зот ﷺ: «Ҳар намознинг ортидан Аллоҳ азза ва жаллага ўттиз уч марта такбир айтасан, ўттиз уч марта ҳамд айтасан, ўттиз уч марта тасбеҳ айтасан ва уларни ‹Ло илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ло шарика лаҳу, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува ало кулли шайъин қодир (Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиздир, Унинг шериги йўқ, мулк Уникидир, ҳамд Уникидир ва У ҳар нарсага қодирдир)› билан тугатасан. (Шунда) унинг гуноҳлари кечирилади, гарчи улар денгиз кўпиги мисол (кўп) бўлса ҳам», дедилар.