قَالَ فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَخْرُجَ قَالَتْ اجْلِسْ حَتَّى أُحَدِّثَكَ حَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا مِنْ الْأَيَّامِ فَصَلَّى صَلَاةَ الْهَاجِرَةِ ثُمَّ قَعَدَ فَفَزِعَ النَّاسُ فَقَالَ اجْلِسُوا أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنِّي لَمْ أَقُمْ مَقَامِي هَذَا لِفَزَعٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي مِنْ الْقَيْلُولَةِ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَنِي أَنَّ رَهْطًا مِنْ بَنِي عَمِّهِ رَكِبُوا الْبَحْرَ فَأَصَابَتْهُمْ رِيحٌ عَاصِفٌ فَأَلْجَأَتْهُمْ الرِّيحُ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قُوَيْرِبِ سَفِينَةٍ حَتَّى خَرَجُوا إِلَى الْجَزِيرَةِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْلَبَ كَثِيرِ الشَّعْرِ لَا يَدْرُونَ أَرَجُلٌ هُوَ أَوْ امْرَأَةٌ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِمْ السَّلَامَ فَقَالُوا أَلَا تُخْبِرُنَا فَقَالَ مَا أَنَا بِمُخْبِرِكُمْ وَلَا مُسْتَخْبِرِكُمْ وَلَكِنَّ هَذَا الدَّيْرَ قَدْ رَهِقْتُمُوهُ فَفِيهِ مَنْ هُوَ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ أَنْ يُخْبِرَكُمْ وَيَسْتَخْبِرَكُمْ قَالُوا قُلْنَا مَا أَنْتَ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ فَانْطَلَقُوا حَتَّى أَتَوْا الدَّيْرَ فَإِذَا هُمْ بِرَجُلٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ مُظْهِرٍ الْحُزْنَ كَثِيرِ التَّشَكِّي فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِمْ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا مِنْ الْعَرَبِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ أَخَرَجَ نَبِيُّهُمْ بَعْدُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ قَالُوا خَيْرًا آمَنُوا بِهِ وَصَدَّقُوهُ قَالَ
(Rovi) aytdi: Men chiqmoqchi boʻlganimda u: «Oʻtir, senga Rasululloh ﷺdan bir hadis soʻzlab beray», dedi. U aytdi: Rasululloh ﷺ kunlardan bir kuni chiqib, peshin namozini oʻqidilar, soʻng oʻtirdilar. Odamlar choʻchib ketishdi. Shunda u zot: «Oʻtiringlar, ey odamlar! Men bu joyimda biror qoʻrqinch sababidan turganim yoʻq. Lekin Tamim Doriy oldimga kelib, menga shunday bir xabar berdiki, u xursandlik va koʻz quvonchidan meni qaylula (peshin uyqusi)dan toʻsdi. Men sizlarga Nabiyingiz ﷺ ning xursandligini yoyishni xohladim. U menga xabar berdiki, amakivachchalaridan bir guruhi dengizga chiqishibdi va ularni qattiq shamol tutib, oʻzlari tanimaydigan bir orolga uloqtiribdi. Ular kemaning kichik qayigʻiga oʻtirib, orolga chiqishibdi. Qarasalar, juni koʻp sertuk bir narsa turgan emish, uni erkakmi yoki ayolmi bilishmabdi. Unga salom berishibdi, u salomlariga alik olibdi. Ular: ‹Bizga xabar bermaysanmi?› debdilar. U: ‹Men sizlarga xabar beruvchi ham, sizlardan xabar soʻrovchi ham emasman. Lekin mana bu ibodatxonaga yaqinlashdingiz, unda sizlarning xabaringizga tashna, sizlarga xabar berish va sizlardan xabar olishni istagan kishi bor›, debdi. Ular: Biz: ‹Sen nimasan?› debmiz. U: ‹Men Jassosaman›, debdi. Ular yurib ibodatxonaga kelishibdi. Qarasalar, qattiq bogʻlangan, gʻamini oshkor qilib, koʻp shikoyat qilayotgan bir kishi turgan emish. Ular unga salom berishibdi, u alik olibdi. U: ‹Sizlar kimsizlar?› debdi. Ular: ‹Arablardanmiz›, debdilar. U: ‹Arablar nima qildi, Nabiylari chiqdimi?› debdi. Ular: ‹Ha›, debdilar. U: ‹Arablar nima qildi?› debdi. Ular: ‹Yaxshilik (qildilar) — unga imon keltirdilar va uni tasdiqladilar›, debdilar. U: ...»(Рови) айтди: Мен чиқмоқчи бўлганимда у: «Ўтир, сенга Расулуллоҳ ﷺдан бир ҳадис сўзлаб берай», деди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ кунлардан бир куни чиқиб, пешин намозини ўқидилар, сўнг ўтирдилар. Одамлар чўчиб кетишди. Шунда у зот: «Ўтиринглар, эй одамлар! Мен бу жойимда бирор қўрқинч сабабидан турганим йўқ. Лекин Тамим Дорий олдимга келиб, менга шундай бир хабар бердики, у хурсандлик ва кўз қувончидан мени қайлула (пешин уйқуси)дан тўсди. Мен сизларга Набийингиз ﷺ нинг хурсандлигини ёйишни хоҳладим. У менга хабар бердики, амакиваччаларидан бир гуруҳи денгизга чиқишибди ва уларни қаттиқ шамол тутиб, ўзлари танимайдиган бир оролга улоқтирибди. Улар кеманинг кичик қайиғига ўтириб, оролга чиқишибди. Қарасалар, жуни кўп сертук бир нарса турган эмиш, уни эркакми ёки аёлми билишмабди. Унга салом беришибди, у саломларига алик олибди. Улар: ‹Бизга хабар бермайсанми?› дебдилар. У: ‹Мен сизларга хабар берувчи ҳам, сизлардан хабар сўровчи ҳам эмасман. Лекин мана бу ибодатхонага яқинлашдингиз, унда сизларнинг хабарингизга ташна, сизларга хабар бериш ва сизлардан хабар олишни истаган киши бор›, дебди. Улар: Биз: ‹Сен нимасан?› дебмиз. У: ‹Мен Жассосаман›, дебди. Улар юриб ибодатхонага келишибди. Қарасалар, қаттиқ боғланган, ғамини ошкор қилиб, кўп шикоят қилаётган бир киши турган эмиш. Улар унга салом беришибди, у алик олибди. У: ‹Сизлар кимсизлар?› дебди. Улар: ‹Арабларданмиз›, дебдилар. У: ‹Араблар нима қилди, Набийлари чиқдими?› дебди. Улар: ‹Ҳа›, дебдилар. У: ‹Араблар нима қилди?› дебди. Улар: ‹Яхшилик (қилдилар) — унга имон келтирдилар ва уни тасдиқладилар›, дебдилар. У: ...»