حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ ذَاتَ يَوْمٍ مُسْرِعًا فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي لَمْ أَدْعُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَخْبَرَنِي أَنَّ نَفَرًا مِنْ أَهْلِ فِلَسْطِينَ رَكِبُوا الْبَحْرَ فَقَذَفَ بِهِمْ الرِّيحُ إِلَى جَزِيرَةٍ مِنْ جَزَائِرِ الْبَحْرِ فَإِذَا هُمْ بِدَابَّةٍ أَشْعَرَ لَا يُدْرَى ذَكَرٌ هُوَ أَمْ أُنْثَى لِكَثْرَةِ شَعْرِهِ فَقَالُوا مَنْ أَنْتَ فَقَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةَ فَقَالُوا فَأَخْبِرِينَا فَقَالَتْ مَا أَنَا بِمُخْبِرَتِكُمْ وَلَا مُسْتَخْبِرَتِكُمْ وَلَكِنْ فِي هَذَا الدَّيْرِ رَجُلٌ فَقِيرٌ إِلَى أَنْ يُخْبِرَكُمْ وَإِلَى أَنْ يَسْتَخْبِرَكُمْ فَدَخَلُوا الدَّيْرَ فَإِذَا هُوَ رَجُلٌ أَعْوَرُ مُصَفَّدٌ فِي الْحَدِيدِ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا نَحْنُ الْعَرَبُ فَقَالَ هَلْ بُعِثَ فِيكُمْ النَّبِيُّ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَهَلْ اتَّبَعَهُ الْعَرَبُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ذَاكَ خَيْرٌ لَهُمْ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ فَارِسُ هَلْ ظَهَرَ عَلَيْهَا قَالُوا لَا قَالَ أَمَا إِنَّهُ سَيَظْهَرُ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ مَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالُوا هِيَ تَدْفُقُ مَلْأَى قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلُ بَيْسَانَ هَلْ أَطْعَمَ قَالُوا نَعَمْ أَوَائِلُهُ قَالَ فَوَثَبَ وَثْبَةً حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيَفْلِتُ فَقُلْنَا مَنْ أَنْتَ
Fotima binti Qays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kuni shoshilib keldilar va minbarga chiqdilar. Odamlar orasida: «Namoz jamlovchidir», deb nido qilindi va odamlar toʻplandilar. Shunda u zot: «Ey odamlar, men sizlarni biror istak uchun ham, qoʻrqinch uchun ham chaqirganim yoʻq. Lekin Tamim Doriy menga xabar berdiki, Falastin ahlidan bir necha kishi dengizga chiqishibdi va shamol ularni dengiz orollaridan bir orolga uloqtiribdi. Qarasalar, juni koʻpligidan erkakmi yoki urgʻochimi bilib boʻlmaydigan sertuk bir jonivor turgan emish. Ular: ‹Sen kimsan?› debdilar. U: ‹Men Jassosaman›, debdi. Ular: ‹Bizga xabar ber›, debdilar. U: ‹Men sizlarga xabar beruvchi ham, sizlardan xabar soʻrovchi ham emasman. Lekin mana bu ibodatxonada bir kishi bor, u sizlarga xabar berish va sizlardan xabar olishga muhtoj›, debdi. Ular ibodatxonaga kirsalar, temir kishanlarga bogʻlangan bir koʻzi koʻr kishi ekan. U: ‹Sizlar kimsizlar?› debdi. Ular: ‹Biz arablarmiz›, debdilar. U: ‹Sizlarning oranglarda Nabiy paygʻambar qilib yuborildimi?› debdi. Ular: ‹Ha›, debdilar. U: ‹Arablar unga ergashdimi?› debdi. Ular: ‹Ha›, debdilar. U: ‹Bu ular uchun yaxshiroqdir›, debdi. U: ‹Fors nima boʻldi, unga gʻolib kelindimi?› debdi. Ular: ‹Yoʻq›, debdilar. U: ‹Ogoh boʻlinglar, albatta unga gʻolib kelinadi›, debdi. Soʻng: ‹Zugʻar bulogʻi nima boʻldi?› debdi. Ular: ‹U toʻlib oqmoqda›, debdilar. U: ‹Bayson xurmozori nima boʻldi, meva berdimi?› debdi. Ular: ‹Ha, avvalgilari›, debdilar. Shunda u shunday sakradiki, biz uni qutulib ketadi deb oʻyladik. Biz: ‹Sen kimsan?› debmiz».Фотима бинти Қайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир куни шошилиб келдилар ва минбарга чиқдилар. Одамлар орасида: «Намоз жамловчидир», деб нидо қилинди ва одамлар тўпландилар. Шунда у зот: «Эй одамлар, мен сизларни бирор истак учун ҳам, қўрқинч учун ҳам чақирганим йўқ. Лекин Тамим Дорий менга хабар бердики, Фаластин аҳлидан бир неча киши денгизга чиқишибди ва шамол уларни денгиз оролларидан бир оролга улоқтирибди. Қарасалар, жуни кўплигидан эркакми ёки урғочими билиб бўлмайдиган сертук бир жонивор турган эмиш. Улар: ‹Сен кимсан?› дебдилар. У: ‹Мен Жассосаман›, дебди. Улар: ‹Бизга хабар бер›, дебдилар. У: ‹Мен сизларга хабар берувчи ҳам, сизлардан хабар сўровчи ҳам эмасман. Лекин мана бу ибодатхонада бир киши бор, у сизларга хабар бериш ва сизлардан хабар олишга муҳтож›, дебди. Улар ибодатхонага кирсалар, темир кишанларга боғланган бир кўзи кўр киши экан. У: ‹Сизлар кимсизлар?› дебди. Улар: ‹Биз араблармиз›, дебдилар. У: ‹Сизларнинг орангларда Набий пайғамбар қилиб юборилдими?› дебди. Улар: ‹Ҳа›, дебдилар. У: ‹Араблар унга эргашдими?› дебди. Улар: ‹Ҳа›, дебдилар. У: ‹Бу улар учун яхшироқдир›, дебди. У: ‹Форс нима бўлди, унга ғолиб келиндими?› дебди. Улар: ‹Йўқ›, дебдилар. У: ‹Огоҳ бўлинглар, албатта унга ғолиб келинади›, дебди. Сўнг: ‹Зуғар булоғи нима бўлди?› дебди. Улар: ‹У тўлиб оқмоқда›, дебдилар. У: ‹Байсон хурмозори нима бўлди, мева бердими?› дебди. Улар: ‹Ҳа, аввалгилари›, дебдилар. Шунда у шундай сакрадики, биз уни қутулиб кетади деб ўйладик. Биз: ‹Сен кимсан?› дебмиз».