حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ قُرَّةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنْتُهُ أَنْ أُدْخِلَ يَدِي فِي جُرُبَّانِهِ وَإِنَّهُ لَيَدْعُو لِي فَمَا مَنَعَهُ أَنْ أَلْمِسَهُ أَنْ دَعَا لِي قَالَ فَوَجَدْتُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ مِثْلَ السِّلْعَةِحَدَّثَنَا هُوَ مُعَاوِيَةُ بْنُ قُرَّةَ فَهُوَ مِنْ تَتِمَّةِ حَدِيثِ قُرَّةَ لَا أَنَّهُ صَحَابِيٌّ آخَرُ
Muoviya ibn Qurra otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺ huzurlariga keldim va qoʻlimni koʻylaklarining yoqasiga kiritishga u zotdan izn soʻradim. U zot men uchun duo qilayotgan edilar; u zot men uchun duo qilganlari uchun tegishimga toʻsqinlik qilmadilar. (Otam) aytdi: Yelkalarining ustidagi (suyak) chiqqan joyda goʻsht oʻsimtasidek (bir narsani) topdim. U — Muoviya ibn Qurradir; bas, bu Qurra hadisining tugallanmasidir, u boshqa bir sahobiy emas.Муовия ибн Қурра отасидан ривоят қилади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдим ва қўлимни кўйлакларининг ёқасига киритишга у зотдан изн сўрадим. У зот мен учун дуо қилаётган эдилар; у зот мен учун дуо қилганлари учун тегишимга тўсқинлик қилмадилар. (Отам) айтди: Елкаларининг устидаги (суяк) чиққан жойда гўшт ўсимтасидек (бир нарсани) топдим. У — Муовия ибн Қуррадир; бас, бу Қурра ҳадисининг тугалланмасидир, у бошқа бир саҳобий эмас.