Bir sahobiy

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ دَاوُدَ الأَوْدِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيِّ، قَالَ لَقِيتُ رَجُلاً صَحِبَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَمَا صَحِبَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ أَرْبَعَ سِنِينَ قَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَمْتَشِطَ أَحَدُنَا كُلَّ يَوْمٍ ‏.‏

Bir sahobiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ birortamizni har kuni soch tarashimizdan qaytardilar.Бир саҳобий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бирортамизни ҳар куни соч тарашимиздан қайтардилар.

وَعَنْ غَالِبٍ الْقَطَّانِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِن العرافة حق ولابد لِلنَّاسِ مِنْ عُرَفَاءَ وَلَكِنَّ الْعُرْفَاءَ فِي النَّارِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Bir sahobiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oriflik (boshliqlik) haqdir, odamlarga oriflar (boshliqlar) zarur, lekin oriflar (boshliqlar) doʻzaxdadir», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Бир саҳобий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Орифлик (бошлиқлик) ҳақдир, одамларга орифлар (бошлиқлар) зарур, лекин орифлар (бошлиқлар) дўзахдадир», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.

عَنْ أَبِي الشَّمَّاخِ الْأَزْدِيِّ عَنِ ابْنِ عَمٍّ لَهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَى مُعَاوِيَةَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ النَّاسِ شَيْئًا ثُمَّ أَغْلَقَ بَابَهُ دُونَ الْمُسْلِمِينَ أَوِ الْمَظْلُومِ أَوْ ذِي الْحَاجَةِ أَغْلَقَ اللَّهُ دُونَهُ أَبْوَابَ رَحْمَتِهِ عِنْدَ حَاجَتِهِ وَفَقْرِهِ أَفْقَرَ مَا يَكُونُ إليهِ»

Bir sahobiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ: «Kim odamlarning ishidan biror narsaga (hokim) qilinib, soʻng eshigini musulmonlardan yoki mazlumdan yoki hojatmanddan berkitsa, Alloh ham uning hojati va faqirligi paytida — u eng muhtoj boʻlgan chogʻida — rahmat eshiklarini undan berkitib qoʻyadi», deganlarini eshitdim. Bayhaqiy «Shuab al-iymon»da rivoyat qilgan.Бир саҳобий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамларнинг ишидан бирор нарсага (ҳоким) қилиниб, сўнг эшигини мусулмонлардан ёки мазлумдан ёки ҳожатманддан беркитса, Аллоҳ ҳам унинг ҳожати ва фақирлиги пайтида — у энг муҳтож бўлган чоғида — раҳмат эшикларини ундан беркитиб қўяди», деганларини эшитдим. Байҳақий «Шуаб ал-иймон»да ривоят қилган.

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَأَبُو سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَائِدَةُ قَالَ حَدَّثَنَا السَّائِبُ بْنُ حُبَيْشٍ الكَلَاعِيُّ عَنْ أَبِي الشَّمَّاخِ الْأَزْدِيِّ عَنِ ابْنِ عَمٍّ لَهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَتَى مُعَاوِيَةَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَلِيَ أَمْرًا مِنْ أَمْرِ النَّاسِ ثُمَّ أَغْلَقَ بَابَهُ دُونَ الْمِسْكِينِ وَالْمَظْلُومِ أَوْ ذِي الْحَاجَةِ أَغْلَقَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دُونَهُ أَبْوَابَ رَحْمَتِهِ عِنْدَ حَاجَتِهِ وَفَقْرِهِ أَفْقَرُ مَا يَكُونُ إِلَيْهَا

Nabiy ﷺning sahobalaridan bir kishi (roziyallohu anhu) Muoviyaning huzuriga kelib, uning oldiga kirdi va dedi: Men Rasululloh ﷺ: «Kim odamlarning ishlaridan bir ishga voliy boʻlib, soʻng eshigini miskindan yoki mazlumdan yoki hojatmanddan berkitsa, Alloh tabaroka va taolo ham uning hojati va faqirligi paytida, u eng muhtoj boʻlgan chogʻida, rahmat eshiklarini undan berkitib qoʻyadi», deganlarini eshitdim.Набий ﷺнинг саҳобаларидан бир киши (розияллоҳу анҳу) Муовиянинг ҳузурига келиб, унинг олдига кирди ва деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамларнинг ишларидан бир ишга волий бўлиб, сўнг эшигини мискиндан ёки мазлумдан ёки ҳожатманддан беркитса, Аллоҳ табарока ва таоло ҳам унинг ҳожати ва фақирлиги пайтида, у энг муҳтож бўлган чоғида, раҳмат эшикларини ундан беркитиб қўяди», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَهُ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَا يَرْفَعْ بَصَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ أَنْ يُلْتَمَعَ بَصَرُهُ

Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba ibn Masʼudga Rasululloh ﷺning sahobalaridan bir kishi hikoya qilib berdiki, u Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozida boʻlsa, koʻzini osmonga koʻtarmasin, koʻzi sugʻurib olinmasin», deganlarini eshitgan.Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Утба ибн Масъудга Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бир киши ҳикоя қилиб бердики, у Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозида бўлса, кўзини осмонга кўтармасин, кўзи суғуриб олинмасин», деганларини эшитган.