Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba ibn Mas'ud

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ الْمَازِنِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، سَأَلَ أَبَا وَاقِدٍ اللَّيْثِيَّ مَاذَا كَانَ يَقْرَأُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الأَضْحَى وَالْفِطْرِ قَالَ كَانَ يَقْرَأُ فِيهِمَا ‏{‏ ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ‏}‏ وَ ‏{‏ اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ‏}‏ ‏.‏

Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba ibn Masʼud (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob Abu Voqid al-Laysiydan: «Rasululloh ﷺ qurbon hayiti va ramazon hayiti (namozi)da nima oʻqir edilar?» — deb soʻradi. U: «(U zot) ularning ikkalasida {Qof. Sharafli Qurʼonga qasam} (Qof 1) va {Soat (qiyomat) yaqinlashdi va oy yorildi} (Qamar 1)ni oʻqir edilar», — dedi.Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Утба ибн Масъуд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Умар ибн ал-Хаттоб Абу Воқид ал-Лайсийдан: «Расулуллоҳ ﷺ қурбон ҳайити ва рамазон ҳайити (намози)да нима ўқир эдилар?» — деб сўради. У: «(У зот) уларнинг иккаласида {Қоф. Шарафли Қуръонга қасам} (Қоф 1) ва {Соат (қиёмат) яқинлашди ва ой ёрилди} (Қамар 1)ни ўқир эдилар», — деди.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، سُئِلَ عَنِ الْمَرْأَةِ، وَابْنَتِهَا، مِنْ مِلْكِ الْيَمِينِ تُوطَأُ إِحْدَاهُمَا بَعْدَ الأُخْرَى فَقَالَ عُمَرُ مَا أُحِبُّ أَنْ أَخْبُرَهُمَا جَمِيعًا ‏.‏ وَنَهَى عَنْ ذَلِكَ ‏.‏

Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba ibn Masʼud (rahimahulloh) otasidan rivoyat qilishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan mulki yamindagi ayol va uning qizi haqida — biriga, soʻng ikkinchisiga yaqinlik qilinadimi, deb soʻraldi. Umar: «Ikkovini birga (oʻzimga) halol qilishni yoqtirmayman», dedi va bundan qaytardi.Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Утба ибн Масъуд (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилишича, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан мулки яминдаги аёл ва унинг қизи ҳақида — бирига, сўнг иккинчисига яқинлик қилинадими, деб сўралди. Умар: «Икковини бирга (ўзимга) ҳалол қилишни ёқтирмайман», деди ва бундан қайтарди.

وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِجَارِيَةٍ لَهُ سَوْدَاءَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلَىَّ رَقَبَةً مُؤْمِنَةً فَإِنْ كُنْتَ تَرَاهَا مُؤْمِنَةً أُعْتِقُهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَشْهَدِينَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتَشْهَدِينَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتُوقِنِينَ بِالْبَعْثِ بَعْدَ الْمَوْتِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَعْتِقْهَا ‏"‏ ‏.‏

Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba ibn Masʼud (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan bir kishi Rasululloh ﷺ huzurlariga oʻzining qora churi (jariya)si bilan kelib: «Yo Rasululloh, zimmamda bir moʻmin qulni ozod qilish (bor). Agar siz uni moʻmina deb koʻrsangiz, men uni ozod qilaman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ u (churi)ga: «Allohdan oʻzga iloh yoʻqligiga guvohlik berasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Muhammad Allohning Rasuli ekaniga guvohlik berasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Oʻlimdan keyin qayta tirilishga ishonasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni ozod qilgin», dedilar.Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Утба ибн Масъуд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, ансорлардан бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига ўзининг қора чури (жария)си билан келиб: «Ё Расулуллоҳ, зиммамда бир мўмин қулни озод қилиш (бор). Агар сиз уни мўмина деб кўрсангиз, мен уни озод қиламан», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ у (чури)га: «Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига гувоҳлик берасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Муҳаммад Аллоҳнинг Расули эканига гувоҳлик берасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Ўлимдан кейин қайта тирилишга ишонасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни озод қилгин», дедилар.

وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيِّ يَعُودُهُ قَالَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ فَدَعَا أَبُو طَلْحَةَ إِنْسَانًا فَنَزَعَ نَمَطًا مِنْ تَحْتِهِ فَقَالَ لَهُ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ لِمَ تَنْزِعُهُ قَالَ لأَنَّ فِيهِ تَصَاوِيرَ وَقَدْ قَالَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَدْ عَلِمْتَ ‏.‏ فَقَالَ سَهْلٌ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِلاَّ مَا كَانَ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلَى وَلَكِنَّهُ أَطْيَبُ لِنَفْسِي ‏.‏

Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba ibn Masʼud (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abu Talha al-Ansoriy (roziyallohu anhu)ni kasal boʻlganida yoʻqlab kirdi. U dedi: «Uning huzurida Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)ni topdim. Abu Talha bir kishini chaqirib, ostidan bir toʻshak (namat)ni tortib oldirdi. Sahl ibn Hunayf unga: ‹Nega uni oldiryapsan?›, dedi. U: ‹Chunki unda suratlar bor, Rasululloh ﷺ esa ular haqida sen bilgan narsani aytganlar›, dedi. Sahl: ‹Rasululloh ﷺ: «Faqat matoga (toʻqib) chizilgan naqsh (raqm) mustasno», demaganmidilar?›, dedi. U: ‹Ha, (aytgan edilar), lekin bu (uni olib tashlash) mening koʻnglimga yoqimliroq (halovatliroq)›, dedi».Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Утба ибн Масъуд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Абу Талҳа ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)ни касал бўлганида йўқлаб кирди. У деди: «Унинг ҳузурида Саҳл ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)ни топдим. Абу Талҳа бир кишини чақириб, остидан бир тўшак (намат)ни тортиб олдирди. Саҳл ибн Ҳунайф унга: ‹Нега уни олдиряпсан?›, деди. У: ‹Чунки унда суратлар бор, Расулуллоҳ ﷺ эса улар ҳақида сен билган нарсани айтганлар›, деди. Саҳл: ‹Расулуллоҳ ﷺ: «Фақат матога (тўқиб) чизилган нақш (рақм) мустасно», демаганмидилар?›, деди. У: ‹Ҳа, (айтган эдилар), лекин бу (уни олиб ташлаш) менинг кўнглимга ёқимлироқ (ҳаловатлироқ)›, деди».