حَدَّثَنَا حَسَنٌ يَعْنِي الْأَشْيَبَ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُشَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَبُو النَّضْرِ فِي حَدِيثِهِ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عُرْوَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُشَيْرٍ أَبُو مَهَلٍ الْحَنَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَهْطٍ مِنْ مُزَيْنَةَ فَبَايَعْنَاهُ وَإِنَّ قَمِيصَهُ لَمُطْلَقٌ قَالَ فَبَايَعْنَاهُ ثُمَّ أَدْخَلْتُ يَدِي فِي جَيْبِ قَمِيصِهِ فَمَسِسْتُ الْخَاتَمَثُمَّ قَالَ عُرْوَةُ فَمَا رَأَيْتُ مُعَاوِيَةَ وَلَا ابْنَهُ قَالَ حَسَنٌ يَعْنِي أَبَا إِيَاسٍ فِي شِتَاءٍ قَطُّ وَلَا حَرٍّ إِلَّا مُطْلِقَيْ إِزَارِهِمَا لَا يَزُرَّانِهِ أَبَدًا

Muoviya ibn Qurra otasidan rivoyat qilib aytadi: Men Muzayna qabilasidan bir guruh kishilar bilan Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldim va u zotga bayʼat qildik. U zotning koʻylaklari tugmasiz (ochiq) edi. (Otam) aytdi: Biz u zotga bayʼat qildik, soʻng men qoʻlimni koʻylaklarining yoqasiga kiritib, (paygʻambarlik) muhrini ushlab koʻrdim. Soʻng Urva aytdi: Men Muoviyani ham — Hasan: yaʼni Abu Iyosni, dedi — uning oʻgʻlini ham qishu yozda izorlarini tugmasiz (ochiq) qoʻyib yurganlaridan boshqa holatda hech qachon koʻrmadim; ular uni hech qachon tugmalamas edilar.Муовия ибн Қурра отасидан ривоят қилиб айтади: Мен Музайна қабиласидан бир гуруҳ кишилар билан Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келдим ва у зотга байъат қилдик. У зотнинг кўйлаклари тугмасиз (очиқ) эди. (Отам) айтди: Биз у зотга байъат қилдик, сўнг мен қўлимни кўйлакларининг ёқасига киритиб, (пайғамбарлик) муҳрини ушлаб кўрдим. Сўнг Урва айтди: Мен Муовияни ҳам — Ҳасан: яъни Абу Иёсни, деди — унинг ўғлини ҳам қишу ёзда изорларини тугмасиз (очиқ) қўйиб юрганларидан бошқа ҳолатда ҳеч қачон кўрмадим; улар уни ҳеч қачон тугмаламас эдилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ قُرَّةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنْتُهُ أَنْ أُدْخِلَ يَدِي فِي جُرُبَّانِهِ وَإِنَّهُ لَيَدْعُو لِي فَمَا مَنَعَهُ أَنْ أَلْمِسَهُ أَنْ دَعَا لِي قَالَ فَوَجَدْتُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ مِثْلَ السِّلْعَةِحَدَّثَنَا هُوَ مُعَاوِيَةُ بْنُ قُرَّةَ فَهُوَ مِنْ تَتِمَّةِ حَدِيثِ قُرَّةَ لَا أَنَّهُ صَحَابِيٌّ آخَرُ

Muoviya ibn Qurra otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺ huzurlariga keldim va qoʻlimni koʻylaklarining yoqasiga kiritishga u zotdan izn soʻradim. U zot men uchun duo qilayotgan edilar; u zot men uchun duo qilganlari uchun tegishimga toʻsqinlik qilmadilar. (Otam) aytdi: Yelkalarining ustidagi (suyak) chiqqan joyda goʻsht oʻsimtasidek (bir narsani) topdim. U — Muoviya ibn Qurradir; bas, bu Qurra hadisining tugallanmasidir, u boshqa bir sahobiy emas.Муовия ибн Қурра отасидан ривоят қилади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдим ва қўлимни кўйлакларининг ёқасига киритишга у зотдан изн сўрадим. У зот мен учун дуо қилаётган эдилар; у зот мен учун дуо қилганлари учун тегишимга тўсқинлик қилмадилар. (Отам) айтди: Елкаларининг устидаги (суяк) чиққан жойда гўшт ўсимтасидек (бир нарсани) топдим. У — Муовия ибн Қуррадир; бас, бу Қурра ҳадисининг тугалланмасидир, у бошқа бир саҳобий эмас.