حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍأَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرَّةً مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ بِسَادِسٍ أَوْ كَمَا قَالَ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ فَانْطَلَقَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ وَأَبُو بَكْرٍ بِثَلَاثَةٍ قَالَ فَهُوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي وَلَا أَدْرِي هَلْ قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْتِ أَبِي بَكْرٍ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صَلَّيْتُ الْعِشَاءَ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى نَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَمَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَمَا عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ قَالَ يَا غُنْثَرُ أَوْ يَا عَنْتَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا لَا هَنِيًّا وَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا قَالَ وَحَلَفَ الضَّيْفُ أَنْ لَا يَطْعَمَهُ حَتَّى يَطْعَمَهُ أَبُو بَكْرٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَذِهِ مِنْ الشَّيْطَانِ قَالَ فَدَعَا بِالطَّعَامِ فَأَكَلَ قَالَ فَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرَ مِنْهَا قَالَ حَتَّى شَبِعُوا
Abdurahmon ibn Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: suffa ahli kambagʻal odamlar edilar. Rasululloh ﷺ bir kuni: «Kimning yonida ikki kishilik taomi boʻlsa, uchinchini olib borsin; kimning yonida toʻrt kishilik taomi boʻlsa, beshinchi, oltinchini olib borsin», dedilar yo shunga oʻxshash aytdilar. Abu Bakr uch kishini, Allohning Nabiysi ﷺ esa oʻn kishini olib bordilar. (Abdurahmon) dedi: u (kishilar) — u, men, otam va onam (edik) — bilmadim, xotinim va bizning uy bilan Abu Bakrning uyi oʻrtasidagi xizmatkorni ham aytdimi. Abu Bakr kechki taomni Rasululloh ﷺ huzurida yedi, soʻng men xufton namozini oʻqiguncha qoldi, soʻng qaytib, Rasululloh ﷺ mudrab qolgunlaricha qoldi, soʻng kechaning Alloh xohlagancha qismi oʻtgach (uyga) keldi. Xotini unga: «Mehmonlaringdan seni nima ushlab qoldi?» dedi — yo «mehmoningdan» dedi. (Abu Bakr): «Ularga kechki taom bermadingmi?» dedi. (Xotini): «Sen kelguningcha (yemay) bosh tortdilar. Ularga taklif qilindi, ammo ular ustun keldilar», dedi. (Abdurahmon) dedi: men borib yashirinib oldim. (Abu Bakr): «Ey ahmoq!» dedi va soʻkdi, koyidi, soʻng (mehmonlarga): «Yenglaringlar, sizlarga noxush boʻlsin!» dedi hamda: «Vallohi, men buni hech qachon yemayman!» dedi. Mehmon ham Abu Bakr yemaguncha uni yemaslikka qasam ichdi. Shunda Abu Bakr: «Bu shaytondandir», dedi va taomni keltirishni buyurib, yedi. (Abdurahmon) dedi: Alloh nomi bilan qasamki, biz qaysi luqmani olsak, uning ostidan undan koʻproq (taom) koʻtarilib chiqaverdi, toki hammalari toʻyguncha.Абдураҳмон ибн Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: суффа аҳли камбағал одамлар эдилар. Расулуллоҳ ﷺ бир куни: «Кимнинг ёнида икки кишилик таоми бўлса, учинчини олиб борсин; кимнинг ёнида тўрт кишилик таоми бўлса, бешинчи, олтинчини олиб борсин», дедилар ё шунга ўхшаш айтдилар. Абу Бакр уч кишини, Аллоҳнинг Набийси ﷺ эса ўн кишини олиб бордилар. (Абдураҳмон) деди: у (кишилар) — у, мен, отам ва онам (эдик) — билмадим, хотиним ва бизнинг уй билан Абу Бакрнинг уйи ўртасидаги хизматкорни ҳам айтдими. Абу Бакр кечки таомни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида еди, сўнг мен хуфтон намозини ўқигунча қолди, сўнг қайтиб, Расулуллоҳ ﷺ мудраб қолгунларича қолди, сўнг кечанинг Аллоҳ хоҳлаганча қисми ўтгач (уйга) келди. Хотини унга: «Меҳмонларингдан сени нима ушлаб қолди?» деди — ё «меҳмонингдан» деди. (Абу Бакр): «Уларга кечки таом бермадингми?» деди. (Хотини): «Сен келгунингча (емай) бош тортдилар. Уларга таклиф қилинди, аммо улар устун келдилар», деди. (Абдураҳмон) деди: мен бориб яшириниб олдим. (Абу Бакр): «Эй аҳмоқ!» деди ва сўкди, койиди, сўнг (меҳмонларга): «Енгларинглар, сизларга нохуш бўлсин!» деди ҳамда: «Валлоҳи, мен буни ҳеч қачон емайман!» деди. Меҳмон ҳам Абу Бакр емагунча уни емасликка қасам ичди. Шунда Абу Бакр: «Бу шайтондандир», деди ва таомни келтиришни буюриб, еди. (Абдураҳмон) деди: Аллоҳ номи билан қасамки, биз қайси луқмани олсак, унинг остидан ундан кўпроқ (таом) кўтарилиб чиқаверди, токи ҳаммалари тўйгунча.