Amr ibn Xorija (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ tuyalari ustida xutba qildilar, men esa uning boʻyni tagida edim; tuya kavshini qaytarar, soʻlagi mening ikki kuragim orasiga oqib tushardi. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla har bir haqdorga uning haqqini bergandir; vorisga vasiyat yoʻqdir. Bola toʻshakka tegishlidir, zinokorga esa toshdir. Kim otasidan boshqaga (oʻzini) nisbat bersa yoki oʻz xojalaridan boshqasiga mansublik daʼvo qilsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlgay; undan na farz, na nafl (ibodat) qabul qilinmaydi», dedilar.Амр ибн Хорижа (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ туялари устида хутба қилдилар, мен эса унинг бўйни тагида эдим; туя кавшини қайтарар, сўлаги менинг икки курагим орасига оқиб тушарди. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳар бир ҳақдорга унинг ҳаққини бергандир; ворисга васият йўқдир. Бола тўшакка тегишлидир, зинокорга эса тошдир. Ким отасидан бошқага (ўзини) нисбат берса ёки ўз хожаларидан бошқасига мансублик даъво қилса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлгай; ундан на фарз, на нафл (ибодат) қабул қилинмайди», дедилар.