Amr ibn Xorija (roziyallohu anhu) aytadi: Men Rasululloh ﷺning tuyalarining jilovidan ushlab turgan edim; u tuya kavshini qaytarar, soʻlagi mening ikki yelkam orasiga oqib tushardi. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla har bir haqdorga uning haqqini bergandir; vorisga vasiyat yoʻqdir. Bola toʻshakka tegishlidir, zinokorga esa toshdir. Kim otasidan boshqaga (oʻzini) nisbat bersa yoki oʻz xojalaridan boshqasiga mansublik daʼvo qilsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlgay», dedilar. Affon aytdi: Hammom shu isnod bilan (rivoyat qilib), unda Abdurrahmon ibn Gʻanmni zikr qilmadi va: «Men u zotning tuyalarining boʻyni tagida edim», deb qoʻshdi hamda: «Undan na nafl, na farz qabul qilinmaydi», deb ziyoda qildi. Hammomning hadisida: Rasululloh ﷺ xutba qildilar, deyilgan va: «ulardan yuz oʻgirib», deb aytilgan.Амр ибн Хорижа (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг туяларининг жиловидан ушлаб турган эдим; у туя кавшини қайтарар, сўлаги менинг икки елкам орасига оқиб тушарди. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳар бир ҳақдорга унинг ҳаққини бергандир; ворисга васият йўқдир. Бола тўшакка тегишлидир, зинокорга эса тошдир. Ким отасидан бошқага (ўзини) нисбат берса ёки ўз хожаларидан бошқасига мансублик даъво қилса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлгай», дедилар. Аффон айтди: Ҳаммом шу иснод билан (ривоят қилиб), унда Абдурраҳмон ибн Ғанмни зикр қилмади ва: «Мен у зотнинг туяларининг бўйни тагида эдим», деб қўшди ҳамда: «Ундан на нафл, на фарз қабул қилинмайди», деб зиёда қилди. Ҳаммомнинг ҳадисида: Расулуллоҳ ﷺ хутба қилдилар, дейилган ва: «улардан юз ўгириб», деб айтилган.