Hasan (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Aqil ibn Abu Tolib Jusham oʻgʻillaridan bir ayolga uylandi. Qavm uning oldiga kirib: «Bir-rifoi val-banin», deyishdi. U: «Bunday demanglar», dedi. Ular: «Ey Abu Yazid, unda nima deymiz?» deyishdi. U: «‹Borakallohu lakum va baroka alaykum (Alloh sizlarga baraka bersin va sizlarga baraka nozil qilsin)› denglar. Bizga shunday buyurilar edi», dedi.Ҳасан (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Ақил ибн Абу Толиб Жушам ўғилларидан бир аёлга уйланди. Қавм унинг олдига кириб: «Бир-рифои вал-банин», дейишди. У: «Бундай деманглар», деди. Улар: «Эй Абу Язид, унда нима деймиз?» дейишди. У: «‹Боракаллоҳу лакум ва барока алайкум (Аллоҳ сизларга барака берсин ва сизларга барака нозил қилсин)› денглар. Бизга шундай буюрилар эди», деди.