حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ جَارِيَةً لِكَعْبٍ كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا لَهُ بِسَلْعٍ فَعَدَا الذِّئْبُ عَلَى شَاةٍ مِنْ شَائِهَا فَأَدْرَكَتْهَا الرَّاعِيَةُ فَذَكَّتْهَا بِمَرْوَةٍ فَسَأَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ بِأَكْلِهَا
Ibn Kaʼb ibn Molik (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Kaʼbning bir choʻrisi Salʼ (togʻi)da uning qoʻylarini boqar edi. Boʻri uning qoʻylaridan biriga tashlandi, boquvchi (choʻri) unga yetib bordi va uni oʻtkir tosh bilan soʻydi. Kaʼb ibn Molik bu haqda Nabiy ﷺdan soʻradi, u zot esa uni yeyishga buyurdilar.Ибн Каъб ибн Молик (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Каъбнинг бир чўриси Салъ (тоғи)да унинг қўйларини боқар эди. Бўри унинг қўйларидан бирига ташланди, боқувчи (чўри) унга етиб борди ва уни ўткир тош билан сўйди. Каъб ибн Молик бу ҳақда Набий ﷺдан сўради, у зот эса уни ейишга буюрдилар.