Rofeʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, biz ertaga dushmanga roʻbaroʻ boʻlamiz, bizda esa pichoqlar yoʻq», dedim. U zot: «Shoshil, yoki: qonini oqiz! Qonni oqizgan va ustiga Allohning nomi zikr qilingan (narsa bilan soʻyilgan)ni yegin — tish va tirnoq bundan mustasno. Senga (sababini) aytib beraman: tishga kelsak, u suyakdir; tirnoqqa kelsak, u habashlarning pichogʻidir», dedilar. (Rofeʼ) aytdi: Bizga tuya va qoʻylardan oʻlja tegdi; ulardan bir tuya qochib ketdi. Bir kishi unga oʻq otdi va uni toʻxtatdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, bu tuyalarning yovvoyi hayvonlarnikidek qochqoqlari boʻladi; bas, ulardan biror narsa sizlarni yengsa, unga mana shunday qilinglar», dedilar.Рофеъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз эртага душманга рўбарў бўламиз, бизда эса пичоқлар йўқ», дедим. У зот: «Шошил, ёки: қонини оқиз! Қонни оқизган ва устига Аллоҳнинг номи зикр қилинган (нарса билан сўйилган)ни егин — тиш ва тирноқ бундан мустасно. Сенга (сабабини) айтиб бераман: тишга келсак, у суякдир; тирноққа келсак, у ҳабашларнинг пичоғидир», дедилар. (Рофеъ) айтди: Бизга туя ва қўйлардан ўлжа тегди; улардан бир туя қочиб кетди. Бир киши унга ўқ отди ва уни тўхтатди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бу туяларнинг ёввойи ҳайвонларникидек қочқоқлари бўлади; бас, улардан бирор нарса сизларни енгса, унга мана шундай қилинглар», дедилар.