Rofeʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, biz ertaga dushmanga roʻbaroʻ boʻlamiz, bizda esa pichoqlar yoʻq», dedim. U zot: «Qonni oqizgan va ustiga Allohning nomi zikr qilingan (narsa bilan soʻyilgan)ni yegin — tish va tirnoq bundan mustasno. Senga (sababini) aytib beraman: tishga kelsak, u suyakdir; tirnoqqa kelsak, u habashlarning pichogʻidir», dedilar. (Rofeʼ) aytdi: Rasululloh ﷺga oʻlja tegdi, ulardan bir tuya qochib ketdi; odamlar uning ketidan yugurdilar, lekin unga kuchlari yetmadi. Bas, bir kishi unga oʻq otdi va uni toʻxtatdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, bu tuyalarning — yoki: chorvalarning — yovvoyi hayvonlarnikidek qochqoqlari boʻladi; bas, sizlarni yenggani boʻlsa, unga mana shunday qilinglar», dedilar.Рофеъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз эртага душманга рўбарў бўламиз, бизда эса пичоқлар йўқ», дедим. У зот: «Қонни оқизган ва устига Аллоҳнинг номи зикр қилинган (нарса билан сўйилган)ни егин — тиш ва тирноқ бундан мустасно. Сенга (сабабини) айтиб бераман: тишга келсак, у суякдир; тирноққа келсак, у ҳабашларнинг пичоғидир», дедилар. (Рофеъ) айтди: Расулуллоҳ ﷺга ўлжа тегди, улардан бир туя қочиб кетди; одамлар унинг кетидан югурдилар, лекин унга кучлари етмади. Бас, бир киши унга ўқ отди ва уни тўхтатди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бу туяларнинг — ёки: чорваларнинг — ёввойи ҳайвонларникидек қочқоқлари бўлади; бас, сизларни енггани бўлса, унга мана шундай қилинглар», дедилар.