Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon bilan birga Fitr namozida boʻldim. Ularning barchasi bu namozni xutbadan oldin oʻqir, soʻng xutba qilardi. (Ibn Abbos) dedi: Nabiyulloh ﷺ (minbardan) tushdi. Goʻyo men hozir ham u zotni koʻrayotgandekman — u zot qoʻli bilan erkaklarni oʻtqazib, soʻng ularning orasini yorib oʻtib, ayollarning oldiga keldi, u zot bilan birga Bilol ham bor edi. Shunda u zot: {Ey Nabiy! Agar moʻmina ayollar senga — Allohga hech narsani sherik qilmaslik ustiga bayʼat qilgani kelsalar} deb, bu oyatni oxiriga yetgunicha tilovat qildi. Soʻng oyatni tugatgach: «Sizlar shu (ahd) ustidamisizlar?» dedi. Shunda ayollardan biri — undan boshqa hech biri javob bermadi — «Ha, ey Nabiyulloh!» dedi. Hasan uning kimligini bilmaydi. (U zot:) «Bas, sadaqa qilinglar!» dedi. Shunda Bilol oʻz kiyimini yoyib, soʻng: «Keltiringlar! Otam va onam sizlarga fido boʻlsin!» dedi. Shunda (ayollar) Bilolning kiyimiga halqalar va uzuklarini tashlay boshladilar.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон билан бирга Фитр намозида бўлдим. Уларнинг барчаси бу намозни хутбадан олдин ўқир, сўнг хутба қиларди. (Ибн Аббос) деди: Набиюллоҳ ﷺ (минбардан) тушди. Гўё мен ҳозир ҳам у зотни кўраётгандекман — у зот қўли билан эркакларни ўтқазиб, сўнг уларнинг орасини ёриб ўтиб, аёлларнинг олдига келди, у зот билан бирга Билол ҳам бор эди. Шунда у зот: {Эй Набий! Агар мўмина аёллар сенга — Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик устига байъат қилгани келсалар} деб, бу оятни охирига етгунича тиловат қилди. Сўнг оятни тугатгач: «Сизлар шу (аҳд) устидамисизлар?» деди. Шунда аёллардан бири — ундан бошқа ҳеч бири жавоб бермади — «Ҳа, эй Набиюллоҳ!» деди. Ҳасан унинг кимлигини билмайди. (У зот:) «Бас, садақа қилинглар!» деди. Шунда Билол ўз кийимини ёйиб, сўнг: «Келтиринглар! Отам ва онам сизларга фидо бўлсин!» деди. Шунда (аёллар) Билолнинг кийимига ҳалқалар ва узукларини ташлай бошладилар.