حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍأَنَّ رَجُلًا أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُهُ عَنْ كَفَّارَتِهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ} فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِي هَذِهِ فَقَالَ لِمَنْ عَمِلَ كَذَا مِنْ أُمَّتِي
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi bir ayolni oʻpib qoʻydi, soʻng Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib, uning kafforatini soʻradi. Shunda Alloh azza va jalla: {Kunduzning ikki tarafida va kechaning baʼzi soatlarida namozni toʻkis oʻqi. Albatta, yaxshiliklar yomonliklarni ketkazadi} (oyatini) nozil qildi. U kishi: «Ey Allohning Rasuli, bu menga (xosmi)?» dedi. U zot: «Ummatimdan kim shunday qilsa, (barchasiga)», dedilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши бир аёлни ўпиб қўйди, сўнг Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиб, унинг каффоратини сўради. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Кундузнинг икки тарафида ва кечанинг баъзи соатларида намозни тўкис ўқи. Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади} (оятини) нозил қилди. У киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу менга (хосми)?» деди. У зот: «Умматимдан ким шундай қилса, (барчасига)», дедилар.