حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَقِيتُ امْرَأَةً فِي الْبُسْتَانِ فَضَمَمْتُهَا إِلَيَّ وَبَاشَرْتُهَا وَقَبَّلْتُهَا وَفَعَلْتُ بِهَا كُلَّ شَيْءٍ غَيْرَ أَنِّي لَمْ أُجَامِعْهَا قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ} قَالَ فَدَعَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهَا عَلَيْهِ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَهُ خَاصَّةً أَمْ لِلنَّاسِ كَافَّةً فَقَالَ بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men bogʻda bir ayolni uchratdim va uni oʻzimga tortdim, unga tegdim, uni oʻpdim va unga har narsani qildim, faqat u bilan qoʻshilmadim», dedi. Nabiy ﷺ sukut qildilar. Shunda: «Albatta, yaxshiliklar yomonliklarni ketkazadi. Bu — eslovchilar uchun eslatmadir», degan oyat nozil boʻldi. Nabiy ﷺ uni chaqirib, unga oyatni oʻqib berdilar. Shunda Umar: «Ey Allohning Rasuli, bu unga xosmi yoki barcha odamlarga umumiymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki barcha odamlarga», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен боғда бир аёлни учратдим ва уни ўзимга тортдим, унга тегдим, уни ўпдим ва унга ҳар нарсани қилдим, фақат у билан қўшилмадим», деди. Набий ﷺ сукут қилдилар. Шунда: «Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Бу — эсловчилар учун эслатмадир», деган оят нозил бўлди. Набий ﷺ уни чақириб, унга оятни ўқиб бердилар. Шунда Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу унга хосми ёки барча одамларга умумийми?» деди. У зот: «Йўқ, балки барча одамларга», дедилар.