حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ وَابِصَةَ الْأَسَدِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَإِنِّي بِالْكُوفَةِ فِي دَارِي إِذْ سَمِعْتُ عَلَى بَابِ الدَّارِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَأَلِجُ قُلْتُ عَلَيْكُمْ السَّلَامُ فَلِجْ فَلَمَّا دَخَلَ فَإِذَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ قُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَيَّةُ سَاعَةِ زِيَارَةٍ هَذِهِ وَذَلِكَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ طَالَ عَلَيَّ النَّهَارُ فَذَكَرْتُ مَنْ أَتَحَدَّثُ إِلَيْهِ قَالَ فَجَعَلَ يُحَدِّثُنِي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُحَدِّثُهُ قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنِي قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تَكُونُ فِتْنَةٌ النَّائِمُ فِيهَا خَيْرٌ مِنْ الْمُضْطَجِعِ وَالْمُضْطَجِعُ فِيهَا خَيْرٌ مِنْ الْقَاعِدِ وَالْقَاعِدُ فِيهَا خَيْرٌ مِنْ الْقَائِمِ وَالْقَائِمُ فِيهَا خَيْرٌ مِنْ الْمَاشِي وَالْمَاشِي خَيْرٌ مِنْ الرَّاكِبِ وَالرَّاكِبُ خَيْرٌ مِنْ الْمُجْرِي قَتْلَاهَا كُلُّهَا فِي النَّارِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَتَى ذَلِكَ قَالَ ذَلِكَ أَيَّامَ الْهَرْجِ قُلْتُ وَمَتَى أَيَّامُ الْهَرْجِ قَالَ حِينَ لَا يَأْمَنُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ قَالَ قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكْتُ ذَلِكَ قَالَ اكْفُفْ نَفْسَكَ وَيَدَكَ وَادْخُلْ دَارَكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ دَخَلَ رَجُلٌ عَلَيَّ دَارِي قَالَ فَادْخُلْ بَيْتَكَ قَالَ قُلْتُ أَفَرَأَيْتَ إِنْ دَخَلَ عَلَيَّ بَيْتِي قَالَ فَادْخُلْ مَسْجِدَكَ وَاصْنَعْ هَكَذَا وَقَبَضَ بِيَمِينِهِ عَلَى الْكُوعِ وَقُلْ رَبِّيَ اللَّهُ حَتَّى تَمُوتَ عَلَى ذَلِكَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا
Vobisa al-Asadiy aytdi: Men Kufada oʻz uyimda edim, birdan uy eshigi oldida: «Assalomu alaykum, kirsam boʻladimi?» degan (ovozni) eshitdim. Men: «Va alaykumus salom, kir», dedim. Kirsa — u Abdulloh ibn Masʼud ekan. Men: «Ey Abu Abdurahmon, bu qanaqa ziyorat vaqti?» dedim — bu tush chogʻining eng qizigan pallasi edi. U: «Kunduz menga uzun tuyuldi, kim bilan suhbatlashsam ekan, deb oʻyladim», dedi. Soʻng u menga Rasululloh ﷺdan hadis aytib bera boshladi, men ham unga aytdim. Keyin u menga (yana) hadis boshlab dedi: Men Rasululloh ﷺni: «Bir fitna boʻladi. Unda uxlab yotgan yonboshlagandan koʻra yaxshiroq, yonboshlagan oʻtirgandan koʻra yaxshiroq, oʻtirgan turgandan koʻra yaxshiroq, turgan yurgandan koʻra yaxshiroq, yurgan minib borgandan koʻra yaxshiroq, minib borgan esa chopib borgandan koʻra yaxshiroqdir. Uning oʻldirilganlarining hammasi doʻzaxdadir», deyayotganlarini eshitdim. Men: «Ey Allohning Rasuli, bu qachon boʻladi?» dedim. U zot: «Bu — haraj (qirgʻin) kunlaridir», dedilar. Men: «Haraj kunlari qachon?» dedim. U zot: «Kishi oʻz hamsuhbatidan xotirjam boʻlmaydigan paytda», dedilar. Men: «Agar men bunga yetsam, menga nima buyurasiz?» dedim. U zot: «Oʻzingni va qoʻlingni tiy, hovlingga kir», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, agar bir kishi hovlimga kirsa-chi?» dedim. U zot: «Unda uyingga kir», dedilar. Men: «Agar uyimga ham kirsa-chi?» dedim. U zot: «Unda masjidingga kir va mana shunday qil», dedilar-da, oʻng qoʻllari bilan bilaklarini ushladilar, «va: ‹Robbim — Alloh›, degin — toki shu holda vafot etguningcha», dedilar.Вобиса ал-Асадий айтди: Мен Куфада ўз уйимда эдим, бирдан уй эшиги олдида: «Ассалому алайкум, кирсам бўладими?» деган (овозни) эшитдим. Мен: «Ва алайкумус салом, кир», дедим. Кирса — у Абдуллоҳ ибн Масъуд экан. Мен: «Эй Абу Абдураҳмон, бу қанақа зиёрат вақти?» дедим — бу туш чоғининг энг қизиган палласи эди. У: «Кундуз менга узун туюлди, ким билан суҳбатлашсам экан, деб ўйладим», деди. Сўнг у менга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтиб бера бошлади, мен ҳам унга айтдим. Кейин у менга (яна) ҳадис бошлаб деди: Мен Расулуллоҳ ﷺни: «Бир фитна бўлади. Унда ухлаб ётган ёнбошлагандан кўра яхшироқ, ёнбошлаган ўтиргандан кўра яхшироқ, ўтирган тургандан кўра яхшироқ, турган юргандан кўра яхшироқ, юрган миниб боргандан кўра яхшироқ, миниб борган эса чопиб боргандан кўра яхшироқдир. Унинг ўлдирилганларининг ҳаммаси дўзахдадир», деяётганларини эшитдим. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу қачон бўлади?» дедим. У зот: «Бу — ҳараж (қирғин) кунларидир», дедилар. Мен: «Ҳараж кунлари қачон?» дедим. У зот: «Киши ўз ҳамсуҳбатидан хотиржам бўлмайдиган пайтда», дедилар. Мен: «Агар мен бунга етсам, менга нима буюрасиз?» дедим. У зот: «Ўзингни ва қўлингни тий, ҳовлингга кир», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, агар бир киши ҳовлимга кирса-чи?» дедим. У зот: «Унда уйингга кир», дедилар. Мен: «Агар уйимга ҳам кирса-чи?» дедим. У зот: «Унда масжидингга кир ва мана шундай қил», дедилар-да, ўнг қўллари билан билакларини ушладилар, «ва: ‹Роббим — Аллоҳ›, дегин — токи шу ҳолда вафот этгунингча», дедилар.