حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ أَبُو هَاشِمٍ الْمَكِّيُّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبِرَةَ عَنْ أَبِيهِ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نَجِدْهُ فَأَطْعَمَتْنَا عَائِشَةُ تَمْرًا وَعَصَدَتْ لَنَا عَصِيدَةً إِذْ جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَلَّعُ فَقَالَ هَلْ أُطْعِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ دَفَعَ رَاعِي الْغَنَمِ فِي الْمُرَاحِ عَلَى يَدِهِ سَخْلَةٌ قَالَ هَلْ وَلَدَتْ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا شَاةً ثُمَّ أَقْبِلْ عَلَيْنَا فَقَالَ لَا تَحْسَبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا يَحْسَبَنَّ إِنَّا ذَبَحْنَا الشَّاةَ مِنْ أَجْلِكُمَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ عَلَيْهَا فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً أَمَرْنَاهُ بِذَبْحِ شَاةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ الْوُضُوءِ قَالَ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَأَسْبِغْ وَخَلِّلْ الْأَصَابِعَ وَإِذَا اسْتَنْثَرْتَ فَأَبْلِغْ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً فَذَكَرَ مِنْ طُولِ لِسَانِهَا وَإِيذَائِهَا فَقَالَ طَلِّقْهَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا ذَاتُ صُحْبَةٍ وَوَلَدٍ قَالَ فَأَمْسِكْهَا وَأْمُرْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ ضَرْبَكَ أَمَتَكَ
Banul-Muntafiqning vakili Laqit ibn Sabira (roziyallohu anhu) aytdi: Men va bir hamrohim yoʻlga chiqib, Rasululloh ﷺning huzurlariga yetib bordik, ammo u zotni topmadik. Oisha bizga xurmo yedirdi va biz uchun asiyda (degan taom) tayyorladi. Shu payt Nabiy ﷺ shosha-pisha kelib: «Sizlarga biror narsa yedirildimi?» dedilar. Biz: «Ha, yo Rasululloh», dedik. Biz shu holatda turganimizda, qoʻy choʻponi qoʻtonga (qoʻylarni) haydab keldi, qoʻlida bir qoʻzichoq bor edi. U zot: «(Qoʻy) tugʻdimi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, bizga bir qoʻy soʻy», dedilar. Soʻng bizga yuzlanib: «‹Lo tahsabanna›», dedilar — ‹lo yahsabanna› demadilar — «biz qoʻyni faqat ikkovingiz uchun soʻydik deb gumon qilma; bizning yuzta qoʻyimiz bor, biz ularning bundan koʻpayishini istamaymiz. Choʻpon bir qoʻzi tugʻdirsa, biz unga bir qoʻy soʻyishni buyuramiz», dedilar. U: «Yo Rasululloh, menga tahorat haqida xabar bering», dedi. U zot: «Tahorat olganingda, uni toʻkis qil, barmoqlar orasini xilolla va burunni qoqqaningda (suvni) puxta tort — roʻzador boʻlmasang», dedilar. U: «Yo Rasululloh, mening bir xotinim bor», dedi va uning tili uzunligi hamda ozor berishini eslatdi. U zot: «Uni taloq qil», dedilar. U: «Yo Rasululloh, u (men bilan uzoq) suhbatda boʻlgan va farzandli», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, uni ushlab tur va unga (yaxshilikni) buyur; agar unda yaxshilik boʻlsa, (qabul) qiladi. Xotiningni choʻringni urganingdek urma», dedilar.Банул-Мунтафиқнинг вакили Лақит ибн Сабира (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен ва бир ҳамроҳим йўлга чиқиб, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига етиб бордик, аммо у зотни топмадик. Оиша бизга хурмо едирди ва биз учун асийда (деган таом) тайёрлади. Шу пайт Набий ﷺ шоша-пиша келиб: «Сизларга бирор нарса едирилдими?» дедилар. Биз: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», дедик. Биз шу ҳолатда турганимизда, қўй чўпони қўтонга (қўйларни) ҳайдаб келди, қўлида бир қўзичоқ бор эди. У зот: «(Қўй) туғдими?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Ундай бўлса, бизга бир қўй сўй», дедилар. Сўнг бизга юзланиб: «‹Ло таҳсабанна›», дедилар — ‹ло яҳсабанна› демадилар — «биз қўйни фақат икковингиз учун сўйдик деб гумон қилма; бизнинг юзта қўйимиз бор, биз уларнинг бундан кўпайишини истамаймиз. Чўпон бир қўзи туғдирса, биз унга бир қўй сўйишни буюрамиз», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, менга таҳорат ҳақида хабар беринг», деди. У зот: «Таҳорат олганингда, уни тўкис қил, бармоқлар орасини хилолла ва бурунни қоққанингда (сувни) пухта торт — рўзадор бўлмасанг», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, менинг бир хотиним бор», деди ва унинг тили узунлиги ҳамда озор беришини эслатди. У зот: «Уни талоқ қил», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, у (мен билан узоқ) суҳбатда бўлган ва фарзандли», деди. У зот: «Ундай бўлса, уни ушлаб тур ва унга (яхшиликни) буюр; агар унда яхшилик бўлса, (қабул) қилади. Хотинингни чўрингни урганингдек урма», дедилар.