Itbon ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Men koʻzi ojiz bir kishiman, men bilan sizning oraliqda mana shu vodiy va zulmat bor», dedim va u zotdan kelib, uyimda namoz oʻqib berishlarini — men u zot namoz oʻqigan joyni namozgoh qilib olishim uchun — soʻradim. U zot menga shuni qilishga vaʼda berdilar. Bas, u zot Abu Bakr va Umar bilan keldilar. Ansorlar buni eshitib, u zotning oldilariga kelishdi; ulardan Molik ibn ad-Duxshun deb ataladigan bir kishi qolib ketdi — u nifoqda gumon qilinar edi. Ular taom ustida (biroz) ushlanib qolishdi va oʻzaro gaplashib: «U bizdan faqat nifoqi sababli qoldi — holbuki Rasululloh ﷺ bizni ziyorat qilganlarini bilar edi», deyishdi. Rasululloh ﷺ esa namoz oʻqiyotgan edilar. Namozdan chiqqanlarida u zot: «Voy unga! U ixlos bilan ‹Lo ilaha illalloh› deb guvohlik bermadimi? Albatta, Alloh azza va jalla bunga guvohlik bergan kishiga doʻzaxni harom qilgan», dedilar.Итбон ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Мен кўзи ожиз бир кишиман, мен билан сизнинг оралиқда мана шу водий ва зулмат бор», дедим ва у зотдан келиб, уйимда намоз ўқиб беришларини — мен у зот намоз ўқиган жойни намозгоҳ қилиб олишим учун — сўрадим. У зот менга шуни қилишга ваъда бердилар. Бас, у зот Абу Бакр ва Умар билан келдилар. Ансорлар буни эшитиб, у зотнинг олдиларига келишди; улардан Молик ибн ад-Духшун деб аталадиган бир киши қолиб кетди — у нифоқда гумон қилинар эди. Улар таом устида (бироз) ушланиб қолишди ва ўзаро гаплашиб: «У биздан фақат нифоқи сабабли қолди — ҳолбуки Расулуллоҳ ﷺ бизни зиёрат қилганларини билар эди», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ эса намоз ўқиётган эдилар. Намоздан чиққанларида у зот: «Вой унга! У ихлос билан ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деб гувоҳлик бермадими? Албатта, Аллоҳ азза ва жалла бунга гувоҳлик берган кишига дўзахни ҳаром қилган», дедилар.